Even uit de running
Swartbroek 19-jan-2010
De trouwe bezoekers van mijn site hebben inderdaad de wekelijkse verslagjes sinds 20 december gemist.
Die 20ste december is er tijdens het lopen in steeds meer sneeuw bij de Wallenloop in het 3e rondje wat mis gegaan. In het bos is mijn voet waarschijnlijk omgeslagen door een op dat moment niet zichtbare kuil of overdwars liggende wortel waarvoor ik mijn twee medelopers meteen waarschuwde. Ondanks dat er daarna bij elke stap lichte pijn voelbaar was ben ik verkrampt (met de voeten als klauwen) door blijven rennen, want het was immers competitie. Die finish moest die 3e zondag van december per se gehaald worden omdat wij op 17 januari ’10 i.v.m. familie verplichtingen niet mee konden doen.
Achteraf gezien is het geen juiste beslissing geweest om door te lopen, want hierdoor zijn er al 5 weken loopplezier verloren gegaan. Dat enkel om na opmaken van eind-klassement op het podium te mogen staan, iets waar ik na evaluatie van die 3e ronde nog helemaal niet zeker van was. Stond na 3 lopen wel eerste, maar Peter v.d. Kruijs en Marcel van Aggel waren allebei twee maal voor mij gefinisht en in november kon er door de bergloop in Battice niet echt gewedijverd worden met als gevolg maar 43 punten. Die kon ik niet wegstrepen terwijl Michel Hoeken, welke ik 3 x had verslagen aan een 5e plek al voldoende had om mij voorbij te gaan in het eindklassement. Dus baalde ik enorm van die opgelopen blessure. Betekende zo rond de kerstdagen met vele mooie lopen nergens kunnen rennen en foetsie podiumplek. Heb na die 20ste december alles in het werk gesteld om wel te kunnen lopen en daarbij waren de weergoden mij soms gunstig gezind. Want na maandag de 22ste eerst de sportarts te hebben bezocht en ‘s avonds nog training te kunnen geven was het op woensdagavond zo glad, dat training geven onverantwoord was en ik mijn voet- spieren rust kon geven. Dat was op zaterdag de 26ste (2e kerstdag) ook het geval, omdat ik toen op de fiets de groepen via een alternatieve training over de weg kon aansturen. Bovendien waren dat weekend (zowat) alle wedstrijden of trimlopen welke op mijn agenda stonden afgelast. Maandag de 28ste (naast aanwijzingen geven) wel weer stukken mee gerend al ging dat door verkramping van kuit niet van harte en die was zo hardnekkig dat er op de 30ste enkel met groepjes mee gefietst kon worden. Die kramp en stekende pijn in voet was er ook de oorzaak van dat er niet meegedaan kon worden aan de alternatieve Sylvesterloop Ell en / of Oliebollenloop Weert. Zondag 1 januari 2010 merkte ik met het gaan kijken naar de Nieuwjaarsduik dat als er een bepaalde loophouding werd aangenomen er minder pijn voelbaar was in de voet. Vandaar dat er op zaterdag 2 januari middels die loophouding en stukjes binnendoor hollen wel weer training gegeven kon worden in het bos al werden de rondjes mee gedraafd met groep 3. En achteraf was het onder een stralend zonnetje heel gezellig met wafels en Gluhwein. Toen het zondagmorgen 3 januari weer begon te sneeuwen was dat voor mij geen ramp, maar een meer als geldig excuus om niet te hoeven deelnemen aan de Ijzeren man volksloop. Door die extra dag rust maandag weer redelijk kunnen lopen maar woensdag ging het door harder rennen in groep 1 na 6 km weer mis en die laatste 3,5 werden dan ook een martelgang.
Op vrijdag de 8ste met aanmeten van inlegzooltjes waarbij je moet rennen over een baan dan ook nog veel pijn in de enkel / voet. Zo ook op zaterdag als er enkel gewandeld kan worden naar die plekken om de groepen weer instructies te geven. Tijdens die training op besneeuwde ondergrond loopt Gerrie L. ongeveer eenzelfde blessure op door bovenop een half verrotte boomstronk te stappen en zo hinkelen wij samen richting parkeerplaats. Hierna zelf niet meer gerend om de voet rust te geven om zodra de inlegzolen beschikbaar zijn wel weer te kunnen mee hobbelen. Doch dat valt zaterdag de 16e vies tegen, op de eerste plaats kunnen wij door gladheid niet trainen in de bossen en is het gewoon hinkelen over een alternatieve route. Zo blijft er geen keuze dan met Karin W. die ook nog licht geblesseerd is de kortste route te lopen. Is steeds ong. 1 km rennen 200m. wandelen, waarbij we (onder een stralend zonnetje) evengoed kunnen genieten van wat we zien o.a. het lint lopers die achter ons aan komt gerend. Die avond valt er ook weer wat sneeuw en dat betekend dat enkele wegen en paden bij de Wallenloop van Zondag 17 januari voor een gedeelte spekglad blijven. Als het ’s morgens ook nog regent valt bij ons de definitieve beslissing om niet te gaan, anders was het nog heel goed mogelijk geweest dat wij alsnog onze podiumplekken gingen verdedigen, want ook Alice stond op dat moment nog bij de eerste 3. Het zou zeker niet verstandig zijn geweest maar bij mij zit die eerzucht namelijk nog steeds in het beestje. Op maandagavond na thuiskomst van training geven werd door Alice via internet gesurfd naar de uitslagen van de Wallenloop. Tot haar verbazing stond zij in de eindstand op de 5e plek en indien zij gelopen had was dat zelfs die 3e gebleven. Voor mij was het behoud van een podiumplaats, 2e in de eindstand nog wonderbaarlijker. Kwam omdat Marcel van Aggel er gezien winterse omstandigheden vanaf heeft gezien om te starten op de 15 km en Michel Hoeken net als op de marathons van Geldrop – Meersen en nu bij de Wallenloop is uitgevallen. Daarnaast zorgden Stefan van Deurzen, als winnaar en Frank Oeckeloen als 3e ervoor dat Hans van Dooren maar 47 punten bij elkaar kon sprokkelen wat voor mij voldoende was om op Hans één punt voorsprong te houden. Al telt bij een gelijk puntenaantal het verschil in onderling gelopen wedstrijden en die waren allen in mijn voordeel beslist. Zo begon de week meteen goed, want na wat aanpassingen van de zooltjes kon er op woensdagavond na aarzelend begin weer meegetraind worden. bovendien ging het gelukkig steeds beter en dat geeft weer hoop. Dus jullie zijn nog niet van mij af waarbij ik komend weekend weer ergens aan het vertrek van een loopje zal staan. Dat is zeker niet bij die ½ marathon in Best maar rondjes draaien bij de Leudalbosloop zodat ik kan stoppen wanneer de spieren aangeven dat het voldoende is geweest.
Dus tot binnenkort in Heythuysen of andere leuke loopjes. Huub Vrenken