Trappenloop Sittard 8 februari 2009
Door voor in te schrijven ontvingen wij onze startnummers thuis en dat was gezien de drukte bij het na-inschrijven makkelijk, nu hoefde ik enkel wat tijdschriften van avVN en folders Bruggen 10EM neer te leggen.
Nog even wat praten met wat bekenden om dan de aankomst richting finish (behoorlijk bergop) te verkennen en daarna de eerste 500 meter na de start die door een soort park gaan.
Eerste stukje is vlak, verhard maar in de bochten nog glad door de nachtvorst en hierdoor is het pad door het park van Huize Watersley waar we vandaag te gast zijn op enkele plaatsen na goed beloopbaar.
Buiten het poortje is dat geheel anders een en al opgevroren moddersporen en verderop is een ? teken.
Als wij terug komen ga ik nog even een praatje maken in de jurybus en doet Alice haar rek oefeningen.
Vrij snel hierna mag een heel groot deelnemersveld vertrekken en zijn wij lang niet de laatste.
Weer maak ik onderweg foto’s, maar kan tevens genieten van de omgeving al kennen wij die holle weg na die knokkenweg waarbij je over vorstrillen moet zien te balanceren / komen nog van het Pieterpad.
Die holle weg is zeker 700 meter vals plat met een laatste steiler stukje.
Op het plateaux aangekomen had je een geweldig uitzicht, maar daar kon je niet van genieten omdat je teveel naar de grond moest kijken om te zien waar je de voeten neer moest zetten en dat is niets voor Alice.
Zeker niet als je over diepe rijsporen van de ene naar de andere kant moet zien te komen en dat moet je hier zeker 2 a 3 maal.
Voor de bocht gaat Alice al weer aan Ton Richter voorbij, maar dat is op een jongen en een dame na, die we op sleeptouw nemen de enige die wij onderweg voorbij hollen terwijl je in de scherpe bochten kon zien dat er nog veel achter ons aan liepen.
Na een steile afgang komen wij via een bocht van 160 graden op een verharde weg uit en dat loopt makkelijker al moet je hier weer opletten voor wat gladheid door slijk op de weg.
Op het eind ga je het terrein van Watersley op en daar wachten twee keer twaalf traptreden waar deze loop zijn naam aan te danken heeft.
Na een kort stukje vlak gaat het dan zeker 200 meter lang behoorlijk steil omhoog, terwijl het laatste stuk tot doorkomst iets meer is dan vals plat.
Doorkomst is 16.36 terwijl Alice finisht in 33…. Maar dat gezien 2e ronde veel glibberiger was een prima tijd.
Na omkleden in wedstrijdtenue en rekken is Huub aan de beurt voor zijn 4 rondjes over de Kolleberg.
In het startvak worden nog wat handjes geschud en dan klinkt de toeter en zijn de eersten al op pad en duurt het 7even seconden voor ik over de streep ga en aan de wedstrijd mag beginnen.
Vanaf het begin raak ik gelijk in een lekker ritme, wat ik na gisteren (st Joost) niet verwacht had.
Alles gaat goed tot het laatste bevroren knokkelstuk waar ik door de massa niet het juiste makkelijker spoor op kan en heb het zodoende even moeilijk om rechtop te blijven staan in de glibberige Limburgse löss.
Eenmaal op het holle weggetje kies ik er voor om links het iets makkelijker gedeelte te blijven en ga zo een dame en wat andere lopers voorbij.
Bovenop is het grasweggetje met 2 diepe rijsporen al weer slechter beloopbaar, voor mij valt er zelfs iemand en met die jongeman in het rood blijf ik daarna alle ronden strijd leveren.
Bergop vooral stuk richting doorkomst is hij wat sterker dan mij maar voor het overige doe ik het kopwerk.
Eerste omloop gaat in 12.41 en is gezien parcours heel erg goed, eigenlijk te goed want beentjes voelen zo zwaar dat een concurrent van STB mij met 3 andere maten voorbij gaat en in korte tijd ver wegloopt.
Hun nog inhalen lijkt een utopie zeker gezien ik het bij de 2e beklimming “Watersley” heel erg moeilijk heb.
Zo vermoeit dat ik pas op het laatste moment Alice zie welke een foto van mij maakt net op het moment dat de 3e dame in de wedstrijd mij bijhaalde en dat werkte als een lap op de stier. 2e ronde 25.40 = 12.59 min.
Eenmaal boven herstel ik beter als anderen, of anders gezegd deze hebben teveel van hun beste krachten op die bult gegeven en zitten er nu door zodat ik ze weer inhaal en voorbij ga.
Als eerste die man in het rood gevolgd door de 2e dame in de wedstrijd en diverse andere runners.
Op de traptreden komt ook mijn concurrent weer in zicht maar als die mij in het dubbelstuk ziet gooit dat trio het tempo ook omhoog. 
3e doorkomsttijd 38.30 = 12.50 over deze omloop.
Zo duurt het nog tot aan de klim van de Kolleberg / holle weg voor ik hem te pakken heb.
Door plakkend slijk, zware benen en door nog meer glibberen is dit ook voor mij het moeilijkste stuk.
Tot bovenaan de trappen blijf ik hard doorrennen om dan te zien dat de voorsprong groot genoeg is en de jongeman gerust bij mij mag weglopen. Finish in 51.11 = 12.41 voor de laatste omloop.
Na de finish zelfs geen hand van hem, wel van Sjef mijn tegenstander die zegt dat ik het prima verdeeld had en dat blijkt ook zo te zijn gezien de steeds moeilijk begaanbare rondjes, is dat zelfs met een negatieve split.
Na wat uitlopen, rekken en omkleden naar de prijsuitreiking en dan blijkt dat deze organisatie er een voor de toppers is en niet uitblinkt in organiseren wat wij bij aankomst al hadden gemerkt.
Of wij hier volgend jaar weer aan het vertrek staan is dan ook een groot ?