Een week van weer even niets
Voor de Ringenloop van Helden 16 mei j.l. (5 weken geleden) werden al de eerste signalen afgegeven dat er in de rug weer wat fout zat, maar wat er in die onderrug dan mis is blijft altijd een grote vraag. In eerste instantie kon ik het euvel met aangepast trainen en minder wedstrijden / wat langzamer lopen weer prima opvangen. Maar vorige week deed die uitstraling in de bijna vlakke natuurloop van Mol na 5 km al pijn. Bij de training op maandagavond was dat al na 4 km en ging ik maar mee met het 2e groepje. Terwijl Marjo M. en Carla niet veel toe op het tempo van Wim en consorten ging het mij toen wel prima af. Maar woensdag was het vanaf begin gewoon afzien en ging het enen na andere groepje mij voorbij en dat was voldoende reden om donderdag morgen de huisarts te bezoeken. Met als resultaat dat er even niet gerend mag worden. Wel moest ik van hem in beweging blijven en dat deed ik / wij dan ook middels een korte leuke wandeling vanuit Soerendonk met veel paadjes waar wij nog nooit over gelopen hadden en dat in een zeer afwisselend gebied met broekbossen en heidevelden welke nog op ons verlanglijstje stond om te verkennen.
Zaterdagmorgen werd er tijdens de training dan ook meegefietst, maar bij de oefeningen voordoen merkte ik al dat evenwicht bewaren zeer moeilijk was. Verder werd er die dag op wat werken in de tuin en een etentje na niet veel meer uitgevoerd en dat met het oog op morgen; De 3e zondag v.d. Maand ofwel per se mee willen doen bij “de Wallenloop” te Altweerterheide.
In feite prima geslapen, maar niet fit ofwel geestelijk iets afwezig, maar dat kon makkelijk verklaard worden door gebruik van medicijnen waardoor ik ook niet mocht autorijden. Zelfs bij de inschrijving vroegen ze zich af of het wel klopte dat ik maar 3 km ging lopen en Alice de 6 kilometer. Hierna gingen wij een praatje maken met Tjen, Martine, en Rick en daarna met René Verwielen over hoe het er nu met zijn gezondheid voorstond. Even Later werd het vriendenclubje vol gemaakt met Hilde en Eric Brunenberg tot dat het tijd was om in te gaan lopen. Bij dat inlopen, vooral op het stukje gras voelde ik mij net een zombie omdat ik totaal geen controle had over het neerzetten van voet linkerbeen. Gelukkig ging het op de verharde weg beter, anders was ik niet eens van start gegaan. Nu deed ik dat wel al was dat als een der laatste en heb ik van het verder verloop in feite niet veel meegekregen, zelfs niet in welke tijd ik de finish ben gepasseerd. Wel dat ik Alice en het groepje waarin zij liep pas na de 2e km heb ingehaald. Daarna met allerlei mensen heb gepraat bij de verzorgingspost en nog het besef had om het fototoestel te pakken om van de binnenkomst Alice een foto te maken.
Misschien kwam dat ook omdat voor de start René Verwielen in het zonnetje werd gezet voor zijn bijna 15 jaar lange trouwe inzet als zeer trouw jurylid / schrijver aan deze Wallenloop en alle andere organisatie’s van de Grenslaupaupers zoals Kerstloop, Steinakkerloop, halve marathon en Sylvesterloop Swartbroek of Bruggen 10. Vandaar dat we René als een zeer goede hardloper maar ook stille mede-werker via onderstaande foto heel hartelijk willen bedanken en voor onbekenden onder u ook nog even willen voorstellen en wij hem in de toekomst toch nog vaak hopen tegen te komen bij zijn zeer geliefde mountainbike toertochten, trim of hardloopwedstrijden.
