Voorjaarsloop Venlo zondag 1 maart 2009
Gezien de nieuwe competitie opzet binnen avVN waardoor je in een kwartaal aan één 10 km en één 15 km wedstrijd moet hebben meegedaan werd ingeschreven voor deze “voorjaarsloop”. Dat kon enkel door voorinschrijving, want had ik het moeten doen via na-inschrijven zou ik gezien de lichamelijke ongemakken in vooraf gaande dagen niet zijn gegaan. Doch na een redelijke nachtrust vertrokken wij met een stralend zonnetje richting Venlo en vonden zonder moeite een toegewezen parkeerplek, om vandaar richting atletiekbaan te wandelen. Dat viel met meer als een km te gaan wel wat tegen, maar wij hadden voldoende tijd om ook weer terug te wandelen, de sportspullen aan te trekken en nu terug te rennen richting start en onderweg wat oefeningen te doen. Hierna ging Alice richting start op de atletiekbaan en bleef ik buiten de poort wachten. Jammer voor het vele publiek was het dat het zonnetje af en toe verdween waardoor de wind schraal en gevoelsmatig koud aanvoelde, al konden de lopers daar achteraf blij mee zijn. Want het temperatuursverschil was van 6* graden op de zaterdag naar 12* op de zondag wel erg groot geworden. Bovendien liet de start wat lang op zich wachten maar eenmaal weg was het een mooi gezicht hoe 580 lopers in beweging kwamen. Voorop de snelle mannen en enkele vrouwen, gevolgd door de rest.
Iets na halverwege zag ik zoals afgesproken Alice aan de linkerkant op mij afkomen en probeerde daar nog snel een foto van te maken alvorens met haar mee te gaan hollen. Voor mij was dat door de berm om andere deelnemers niet te hinderen, maar na het leuke bochtige weggetje waren de straten al zo breed dat iedereen vrij kon rennen en er vrolijk ingehaald kon worden. Zodoende kwamen wij al snel in het juiste tempo en dat gold ook voor de andere deelnemers rond om ons heen en zo kreeg ik nog een kans om een foto van Alice te maken. Was maar goed ook want indien ik langer had gewacht zou er ongetwijfeld een rood aangelopen gezicht op staan, want ook Alice had net als bijna alle anderen teveel kleren aan en blies zich op, totdat ik haar runningjasje ging dragen. Luchtiger gekleed duurde het herstel tot iets na het 4 km punt om daarna aan een geweldige inhaalrace te beginnen. Met bosjes tegelijk gingen wij ze nu voorbij, al kon dat natuurlijk niet eeuwig blijven duren.
Maar tot aan het 7 km punt bleven wij runners voorbij gaan, waaronder een ander stel bij km 6 om daarna de achtervolging in te zetten op die dame op de foto (26 jaar jonger). In de slinger van de mooie dalkom hadden wij die bijna ingehaald, maar met nog een km te gaan begon die met haar lange benen te versnellen. Voor ons niet bij te houden maar voldoende, om gezien uiterlijk enkele concurrentes voorbij te gaan en daarna waren het nog twee mannen op die laatste ½ km waar maar geen eind aan leek te komen. *Want iets wat zeker voor deze 7,5 km voor verbetering vatbaar is zijn de km punten, die klopten bij lange na niet!!!!
Ondanks dat dit een stratenloop door een nieuwe wijk was, mag gerust gesteld worden dat de organisatie voor een prachtige groene route had gezorgd met ontzettend veel afwisseling en mooie kijkpunten en autovrij…. Zo renden wij eerst langs de spoorlijn met uitkijk op het natuurgebied van “onderste en bovenste molen”, gevolgd door een mooie groenstrook langs de linkerkant van de Sloterbeekweg. Daarna ging het de woonwijk in om via een rondlopende klinkerweg uit te komen bij een vijver waarna het slingerend iets omhoog ging om nu linksom rond een vijver te rennen. Via een brede straat kwamen wij weer in het groene buitengebied waar men een op en neer stuk moest maken om aan de juiste afstand uit te komen om daarna via een grote lus door natuurgebied Hagerhof te rennen. Vooral het stukje rond de vijvers en zeker vanaf de kinderboerderij met zijn dalletje was schitterend. Na bijna 7,5 km naast Alice te hebben opgelopen moest nog een half uur overbrugd worden alvorens de start van de 15 km zou plaats zou vinden en in die tussentijd rende ik nog even op en neer naar de auto om wat anders aan te trekken. Daarna terug naar de start waar met een groepje van avVN leden uit Venlo wat werd gepraat, totdat ook wij te laat op pad werden gestuurd en dat uiteraard op dezelfde omloop.
Maar bij mij liep het vanaf het begin totaal niet en bij het 5 km punt was er al een negatief verschil van 2 minuten met de tijd van vorige week bij de 10 km loop in Gladbach-Hardt.Pas na het 6 km punt toen weer twee 55+ers voorbij kwamen werd het mij te gortig en pikte ik bij hen aan. Hierdoor ontstond er onderlinge strijd waarbij er een afhaakte en ik die ander na km 9 langzaam moest laten gaan, maar door mee te gaan begon voor mij wel weer de bekende inhaalrace.
Bij 10 km punt toch weer een minuut verloren, al mag je bij 10 km tijden best 6 sec / km optellen en is het eigenlijk 30 sec. In de woonwijk kreeg ik gezelschap van een jongeman en dat betekende 2 km lang wat praten en meer ontspannen rennen en ondanks zijn uitlopen ging het prima met mij wat kwam door dat er nog steeds anderen voorbij werd gehold. Het gaatje op Piet Aarts was zelfs kleiner geworden iets wat je in het dubbelstuk mooi kon zien evenals de grimassen van andere runners wat betekend dat iedereen het moeilijk heeft. Zo moeilijk dat op het mooiste stukje parcours door natuurgebied Hagerhof met zijn dalletje er 7even klop kregen. Maar met een man waarmee onderweg verschillende keren stuivertje werd gewisseld, ging het nu richting verlossende eindstreep, al draaide het niet uit op een sprint want dat zat er voor mij na deze lange km niet meer in. Jammer want in plaats van 71.59 werd het nu 72.01 en dat klinkt toch anders. Bovendien was dat zeker niet de beoogde eindtijd en dat bleek nadien ook wel bij afhalen van de oorkonde waarop ik als 172ste dus ruim bij het eerste 1/3 lopersveld binnenkwam, doch ver achter concurrenten maar 21e M55+ werd. Belangrijkste was echter dat er toch een 15 km tijd kon worden opgetekend. Alice had het met een 152e plek en 5e V55 veel beter gedaan en zo gingen wij toch tevreden huiswaarts. Je mag je daarbij zelfs afvragen of de afstand wel klopt gezien het laatste km merk van 7 of 14 km waarbij je zoals Alice bijna een km tijd klokt en ik er ook één minuut langer over deed. En met zulk een weersomslag van winter naar lente temperaturen zou één waterpost onderweg niet misstaan.