Bruggen 10 zaterdag 9 mei 2009
Jarenlang stonden wij zelf aan de finish om de uitslag voor deze wedstrijd op de Engelse militaire basis te doen, maar nu het via chip timing gaat kan er al voor het 3e jaar zelf meegelopen worden. In de beginjaren toen de loop nog onder de Royal Air Force werd gehouden stonden er op die zaterdag wel 1500 of zoals in topjaar 1993 1951 deelnemers achter de enorme lange startstreep getrokken op de landingsbaan. Nu zijn dat er nog een kleine 500 omdat er ook nogal wat deelnemers starten in de nieuwe “Fun Run” over 6,5 km. Maar deze loop moet je minstens één maal meegemaakt hebben om te weten dat je niet meedoet aan een wedstrijd zoals wij die in Nederland, Belgie of Duitsland kennen. Hij is gewoon totaal anders en dat in meerdere opzichten en dat begint al bij de poort waar je grondig wordt gecontroleerd, de auto wegzetten, zoeken naar je naam en nummer op de voor-inschrijvingslijst, nogmaals in de rij staan voor een 2e check enz. Daarnaast is het compleet feest op het buitenterrein met fancy fair, 2e hands markt, kraampjes waar je je kunt aanmelden om te lopen voor allerlei goede doelen, behendigheidsspelletjes voor kinderen en uiteraard de nodige eet en dranktenten. Terwijl er voor de VIPPs nog een aparte tent / ontvangstruimte is ingericht. Na langs al die kraampjes te hebben gelopen troffen wij Wim Oose en ?? bij die tent en werden er wat grapjes over gemaakt. Daarna was het tijd om in te gaan lopen, daar is op de base plaats genoeg voor tot je opgeroepen wordt om richting start te gaan.Daar raakte ik in gesprek met Hans v.d. Mortel van LGDeurne en diverse leden van de avHeythuysen.
Even later klonk het “are you ready” Yehhh en weg waren wij. Gelijk liep ik zowat langs Thijs Verstappen AVH en ondanks dat het hard ging werd er gegevens uitgewisseld over marathon Stockholm waar Thijs eind mei naar toe ging. Kon bevestigen dat dit inderdaad gezien het golvende parcours een prima voorbereiding was aangezien Stockholm ook behoorlijk golvend is, zeker 2e omloop. 1ste mijl waarbij je vanaf de start vrijuit kan rennen ging onder de 7 minuten terwijl ik 7.20 had ingesteld. Ook de 2e mijl kon ik Thijs nog volgen, maar na de waterstop moest ik hem toch langzaam laten gaan. Achter mij hoorde ik Manon Breuer zeggen dat ze nog nooit zo snel de eerste 3 mijl had afgelegd en nu toch een tandje terug moest. Voor haar maat het teken dat hij kon gaan? En dat bleek Jo Fraats te zijn die naast mij kwam lopen. Mij zelfs tussen deze 3 en 5e mijl behoorlijk op de proef stelde, want hier had ik het door snelle begin ook behoorlijk moeilijk. Drie maal heb ik een klein gaatje op Jo moeten dichtlopen en als hij na het 5 mijl punt (35.59 / eindtijd 1u.13 en dat is langzamer dan vorige week bij de Bechaloop) nogmaals was weggelopen had ik het opgegeven. Maar bij het vals plat omhoog gaan was hij het die afhaakte en dat gaf net de doorslag om tempo hoog te houden en langzaam uit te lopen. Had daarbij ook het geluk dat er nog steeds runners voor mij liepen welke je langzaam in kon halen. Zelfs die moeilijke mijl van 8 naar 9 bleef het goed gaan en liep ik weer in op Thijs Verstappen en anderen. Alleen was toen de tijd niet meer af te lezen op de horloge (batterij op) maar werd er stevig doorgelopen om te zien of er toch nog een betere tijd uit zou komen dan vorige week. Met de marathonklok op 1.11 in zicht ging het nog harder om zoveel mogelijk winst te pakken en dat was met 1.11.36 driekwart minuut zo.