Terug

10 km lauf ASV Süchteln               zaterdag 29 november 2008

Voor het eerst na 14 jaar rennen zonder singletje van de grenslaupers

Voor deze wedstrijd had ik mij door de onverwachte komst van Inge Schäben Buscher naar de halve marathon van Ell op zaterdag 23 november diezelfde dag aangemeld.
Dit omdat ik haar dat na de prijsuitreiking waar zij 3e en 1e V.sen. was geworden, beloofd had.

In diezelfde moeilijke week werd er ook een afspraak met Herman van Melick gemaakt dat deze mee zou gaan en zo gingen wij die mooie zaterdag de 29ste samen naar Süchteln
Herman was 13.00 hier en drie kwartier later waren wij al op de plaats van bestemming.
Was nog meer als een uur voor onze wedstrijd, maar daardoor hadden wij alle tijd om alles uit te zoeken en praatjes maken met bekenden. O.a. Herm Geraedts, Henk Derikx uit Maria Hoop en Inge.
Omdat wij daarna onze tas gingen ophalen, kon ik toen ook aan haar een oorkonde overhandigen en daar was ze heel erg blij mee.   werd nog getwijfeld of deze loop officeel gemeten was.!!! = ja
Half uur voor de wedstrijd gingen Herman en ik ook wat inlopen, maar dan blijkt Herman dat na een halve kilometer samen te hebben gerend het liefst alleen te willen doen en dat laat ik dan ook zo.
Wij zien ons onderweg wel nog een paar keer maar uiteindelijk pas echt voor de start waar ik ook nog een praatje maak met Rob Payne van de RAF Bruggen.

Die start was op de dorpsstraat waar nog eerst een bus doorgelaten moest worden.
Daardoor was er vanaf het begin aan de linkerkant veel ruimte en zodoende kon ik goed wegkomen.
Zelfs zo goed dat die eerste kilometer met 4.18 te snel ging wat ook wel kwam door mee te gaan met een klein groepje en omdat je een stukje van 200 meter flink omlaag ging.
Hierna gelijk gas terug genomen, terwijl ik in die 2e km toch nog diverse mensen voorbij ging.
Was ook de moeilijkste kilometer omdat het steeds omhoog ging en er een keerpunt was waar je rond om een man heen moest lopen.
En omdat ik nu het groepje met Inge zag komen kon ik op zelfde tempo verder rennen.
Pas halverwege de helling sluit Inge gehaast door Silke bij mij en nog een andere jongeman aan en vanaf hier gaat het steeds sneller.
Want die Silke neemt op het lange vlakke stuk met de wind tegen resoluut de kop, waarbij ik haar help om Inge en die andere jongeman uit de wind te houden.
Als het weer omlaag gaat schroeft Silke met lange passen het tempo op en gaan we naar 4.28 de km.
Voor mij is dat (eigenlijk volgens kunnen) veels te snel, want ik had mij ingesteld op uitkomen onder de 46 minuten en dat is die 4.35 de km 
Maar afhaken wilde ik op dat moment nou ook weer niet, want het was goed mogelijk dat het voor hun ook te snel ging en er gaande de wedstrijd gas werd terug genomen.
Maar ook de volgende kilometer die grotendeels vals plat omhoog liep werd in hetzelfde tempo afgelegd en hier riep Inge naar haar moeder dat ik die Hub was, of ist es Hoep.
Kon mij niets schelen, ik was der bursche mit der hoepe….en wilde zo lang mogelijk bij haar blijven.
Na de bocht als het weer omlaag gaat kom ik niet meer op kop en moet als het richting 7e km gaat op het stuk vals plat zelfs een gaatje laten vallen dat ik toch maar dichtloop voor het stuk wind op kop.
Ook de jongeman heeft het moeilijk en moet na het 7 km punt eraf.
Net als wij weer omlaag gaan geeft ook Silke op en rennen Inge en ik samen verder, dit in de hoop dat ik haar zolang mogelijk kan steunen.
Maar iets na de 8e km weet zij nog te versnellen en ik moet helaas passen, haar laten gaan.
Probeer haar zolang mogelijk kort te volgen en aan moedigen door te gaan, maar op het rechte stuk krijg ik steken in de linker knie en moet ik bewust gas terug nemen.
Zie wel dat zij de 1ste dame richting finish passeert en dat doet deugd, evenals mijn eigen geklokte tijd van 44.37 welke tijd ik al lang niet meer heb kunnen realiseren.  Ben dan ook net als Inge zeer blij.!!!!
Loop Herman tegemoet en ook die laat een besttijd van 46.35 optekenen en dat is voor Herman voldoende om de prijsuitreiking af te wachten, terwijl hij eerder nog aangaf eerder naar huis te willen.
En inderdaad Herman is 2e M60 geworden en krijgt naast de Urkunde een fles wijn en even later valt mij diezelfde fraaie 2e plaats plus fles wijn bij de M55+ ten deel.
Hierna gaan we naar buiten en bestellen beide nog een aktiefoto van ons om dan met een geweldig gevoel aan de thuisreis te beginnen.
Die nam nog minder dan 3 kwartier in beslag en zo eindigde een geweldige dag, want de eerste mailtjes van mijn zaterdag groep waren ook al binnen en zeer positief om zo door te blijven gaan.

Huub Vrenken.