Bosmarathon Soest zondag 12 oktober ’08
Na 8 weken marathon training voelde ik aan mijn vaarwater dat ik klaar was om weer een marathon met succes te kunnen voltooien. Nog 4 weken doortrainen om bij de geplande Rursee marathon te presteren wilde ik niet.
Gezien de voorspelde prima weersverwachting, al helemaal niet.
De keuze om nu 42,2 km te draven was dan ook snel gemaakt en ondanks de aanlokkelijke marathon Eindhoven zou het de bosmarathon van AV Pijnenburg worden en onverharde omlopen liggen mij wel.
Op weg naar en tijdens de wedstrijd zelf, bleef de beloofde zon zich verschuilen achter een grijs wolkendek, maar waren de hardloop omstandigheden optimaal.
Vandaar de geweldige opkomst van > 900 deelnemers bij de diverse looponderdelen en dus maakte ik mij zorgen voor de start, want de eerste 300 m. van het parcours was een en al modderbrij.
Gelukkig mochten wij marathon deelnemers voorop staan en was ik ook als een der eersten weg om in het bos via het schuin aflopend paadje droge voeten te houden.
Dat mij daarna vele atleten voorbij lopen is niet erg.
Eerste km ging door die start uiteraard te snel, maar 2e km zat ik al bijna exact op schema 5.07 km. Wilde dat tempo aanhouden, maar begon te twijfelen toen er een haas van Spark Spijkenisse die 3 rondjes zou afleggen met een treintje van 7even marathon lopers langskwam.
Een directe vraag leerde dat zij op net onder de 5 min. weggingen.
Liet hen dan ook gezien de te belopen bospaden, met ontwijken van gaten en waterplassen of wortels bewust gaan en bleef bij Ids v.d. Weij die voor het eerst een marathon liep. En dat hier? Ongemerkt liet ik het gaatje toch niet te groot worden en holden wij eigenlijk te hard achter hen aan om in de volgende behoorlijk golvende, dus zwaardere 4e km van 4.05 weer aansluiting te vinden. Hierna had men in het treintje ook al begrepen dat hun schema te snel was en zeker nadat in aanloop naar de 7e een stuk vals plat en 8e km een heuvelrij bedwongen moest worden en er 5.10 en 5.12 op de klokjes kwam te staan en de volgende kilometer was zeker niet de makkelijkste terwijl er tot 10 nog een flink stuk los zand in zat.
Inmiddels kenden wij 2 afvallers en gingen met zijn 7evenen het volgende rondje in waar onze gewichtige haas voor de eerste keer viel over een stronk. De haas had door het moeilijke, sterk afwisselend terrein en steeds de beste paadjes zoeken ook geen vast tempo, vandaar dat ik diverse malen maande om de groep niet uit elkaar te trekken. Onderweg zag ik Alice langs de kant staan die een foto van ons maakte..
Lukte prima totdat hij in de 3e omloop rond het 4 km punt (wortelstuk) weer tegen de grond kwakte en wij met zijn 4ieren verder renden, maar bij de drankpost iets voor het 6 / 27 km punt viel ons kwartet ook uit elkaar. Samen met Brigitte Ooms–Perdaan vertrokken wij vanaf die drankpost als eerste, op 20 meter gevolgd door de man van LG Hoorn en daar weer een 30-tal meter achter Ids v.d. Weij.
Maakte een praatje met die 1ste dame kopvrouwe, maar had dat beter niet kunnen doen, want haar tempo ging omlaag en zo maakte onze achtervolger het gaatje bij de heuvelrij weer dicht.
Direct erna voerde hij (Lex de Boer, op eerste gezicht een leeftijdsgenoot) het tempo op en moest Brigitte eraf.
Na verzorging op de atletiekbaan, als 1ste het bos in om na de modderstrook nog anderhalve km lang een man tegen man gevecht te leveren waarbij nog eenmaal één kilometer onder de 5 minuten werd afgelegd.
Voelde toen de bovenbenen verzuren en moest toegeven dat de man van LG Hoorn sterker was.
Al snel had hij een gaatje en na twee rechte stukken zag ik hem niet eens meer.
Wel iemand van Spark die mij in de 1ste km voorbij was gerend en waarvan ik dacht in dezelfde leeftijdsklasse (55+) uit te komen en dat bleek later ook uit de uitslag. Is rond 3 / 34,5 km punt.
Iets verderop worden ook al deelnemers van de 31,5 km voorbij gerend en op het stukje met smelegras zelfs de man die als koploper was gestart, hij zat er helemaal doorheen.
Krijg zelf ook zulke zware benen, dat ik nu bij elk dalletje waar je omlaag gaat, hoe klein ook moet wandelen, terwijl omhoog gaan nog redelijk goed gaat.
Daarna gaat het via een graspad naar het stukje vals plat en snel ik weer een man van Spark die mij ook in de eerste km zijn hakken liet zien voorbij.
De heuvelrij op rennen lukt nog wel, maar elk kommetje omlaag is noodgedwongen wandelen, vooral bij het laatste stukje met de diepere trapjes gevormd door wortels.
Tot het 9 km punt blijft het behoorlijk golvend en moet je nog diverse keren om waterplassen heen, ben dan ook blij dat ik het 9 km bordje zie en weet dat het tot aan de finish zanderig maar vlak is.
Vanaf de heuvelrij nog diverse runners vooral van de 31,5 km voorbij gerend en op 500 meter voor de streep een paartje wat nog één compleet rondje moet maken.
Die komen zeker na sluitingstijd binnen.
Bij de finish word ik opgewacht door nummer 3 overall Lex, de man waar ik in de laatste ronde strijd mee had geleverd en die gebaarde mij dat ik overall 4e was geworden.
Het moet dus een totaal slachtveld zijn geweest waarbij de nodige deelnemers zijn uitgevallen, want de man in het zwart die meeging met die twee van Spark heb ik niet ingehaald en de man van Spark die in ons groepje zat stond al langs de kant uit te kijken waar zijn clubgenoten bleven.
Dat was eerst een man, direct gevolgd door Brigitte die daarmee de zege pakte bij de vrouwen.
Als iets later de debuterende Ids binnenkomt heb ik daar veel bewondering voor omdat hij precies op zijn doelstelling van 3u.45.16 weet uit te komen.
Met al het 4e bekertje sportdrank in de hand maak ik nog een praatje met Ids en iets later ook met Brigitte, om daarna op de baan in het zonnetje te gaan zitten wachten en kijken naar de prijsuitreiking Helaas zijn er voor de masters, al was dat maar een klasse boven 50+ geweest geen aparte prijzen. Daar baal ik op deze prima gelopen en ook goed georganiseerde wedstrijd toch wel een beetje van!!
Na een heerlijk warme douche gaan we via onze Danielle in Gorichem tevreden naar huis.
Huub Vrenken.