Bridge to Bridge run | zondag 25 oktober 2009
Swartbroek – Blerick – Door schilderwerk van de overkapping van ons schuurtje, kreeg ik eerst last van een verkoudheid daarnaast ontstond er door op de trapladder te staan weer een lichte beknelling van zenuw in de rug. De verkoudheid uitte zich door steeds te moeten snotteren op de woensdagavond training. De pijn vanuit de rug openbaarde zich vrijdagmorgen waardoor het geplande rondje rap werd ingekort tot 25 minuten joggen. Dat heeft als voordeel kijken naar de reeën en ander wild bij ons in het fraaie natuurgebied “de Krang”. Maar tevens kon er een streep gezet worden door de halve marathon van Nettetal. Het risico lopen dat het daar fout zou gaan en wij op zondag niet mee konden doen aan de Bridge to Bridge run in Blerick was te groot en voor die loop hadden wij ons al ingeschreven. Tijdens de zaterdagmorgen, training geven aan 12 van mijn Running Angels & Har ging het gelukkig al een stuk beter en ‘s avonds een bezoekje aan de infrarood cabine zorgde tevens voor wat verlichting van verkoudheid en opwarming van spieren. Bovendien mocht dit weekend de klok één uur terug gezet worden, is een uur langer slapen maar dat was niet aan mij besteed. Hierdoor voldoende tijd om rustig te ontbijten en op het gemakske richting Blerick koersen. Moest ook wel want de Belg die voor de politieauto uit reed hield zich exact aan de snelheid en zelfs daar waar hij 80 mocht ging het niet harder dan 65 / 70. Waar het kon gingen we hem voorbij en parkeerden als een der eerste onze auto op een plein om van daar uit naar het raadhuis te wandelen. Onderweg bekenden groetend werd er in het inschrijf- lokaal gesprekken gemaakt met Jo Verlinden, nu de fietser voorop, de spaekers Wim v.d. Linden en co, Wim Boonhof medeorganisator en nog wat anderen. Dit tot Alice het tijd vond om in te gaan lopen, waarbij zij ditmaal bepaalde tot hoe ver we gingen. (achteraf was dat bijna tot aan het 4 km punt) maar nu werd dat inlopen onderbroken door op het keerpunt de rek oefeningen te doen. Daarna terug en opstellen voor de start, waarbij zij ditmaal zonder mij als haas aan deze wedstrijd wilde beginnen. Na 500 m. kwam ze bij me voorbij en dat was halverwege het 400 runners tellende deelnemersveld. Nadat de laatste loopster voorbij was ging ik naar het pad langs “de Maas” en meende op een gegeven moment Alice aan de overzijde te zien hollen. Doch dat was ook zo’n klein vrouwke maar met een pet op, dus dat was Alice niet. Maar mee dat ik dat constateer zie ik haar in het eerste open stuk lopen, waarbij Alice met wind van voren een prima positie in het groepje van vijf vrouwen kiest. Even later komen bij mij al de koplopers voorbij en daarbij zit ook avVN clubmaat Ron Koster die uiteindelijk 2e / 1e MSen. Wordt. Als Alice voorbij komt ren ik uiteraard met haar op en dan kan zij nog met me praten, wat uitstekend is om zo de laatste km in te gaan. Op een jonge dame na gaat haar niemand meer voorbij en is zij in gevecht met ene Marie-José die met haar langere benen steeds als het iets omlaag gaat bij ons weg loopt. Maar telkens weet Alice weer aan te sluiten, wat bewijst dat ze ondanks 3 blaren niet opgeeft. Doch dan komt het korte bultje en stuk vals plat richting finish en vrees ik het ergste, omdat ik weet dat zij tegen elke molshoop als een berg tegenop ziet. Na haar finish elkaar te hebben ontmoet vertelt ze vol trots dat ze de sprint van Marie-José met de lange benen en enkele andere heeft gewonnen. Drie kussen krijgt zij van mij want het is toch geweldig dat wij samen naar wedstrijden gaan en in onze klasse vooraan meedraaien. Want als wij thuis de uitslagen bekijken zien wij dat Alice met 29.40 netto 29.34 over 5.130 m. 7e is geworden, maar volgens KNAU reglementen moet dat in feite 5e bij de V55 zijn. Voor mij is dat een bruto tijd van 46.32 ofwel 46.20 netto, over 10.230 m. en daarmee ben je 18e M50 / 8e M55+er. En gezien de uitslag had dat in dit 630 runners tellende deelnemersveld nog 2 plaatsen beter kunnen zijn indien er geen startverlies was geweest
Alice net op het punt waar ze via een korte helling en vals plat richting finish rent en zelfs sprint.
Daar over nu mijn verhaal. Al in het startvak stonden wij met 6 M55+ers bij elkaar en in gedachten werd het rondje afgelegd en tactiek bepaald. Maar eenmaal in de wedstrijd is natuurlijk alles anders. Zo zijn er mensen die gewoon op de verkeerde plek in het startvak staan en je door drie breed naast elkaar te lopen de doorgang versperren. Daarnaast een man welke vlak voor je valt. Betekende al vroeg het eerste gat dichtlopen en dat was nogmaals het geval op het smalle stuk, (bij opgaan) van de brug met Tachiri kunstwerken. In de 2e bocht richting 1 km punt zag ik Piet Aarts al een heel stuk voor ons uit rennen en niet meer in te halen. Zeker niet omdat er door ons een snelle 1ste km van 4.24 werd afgelegd, terwijl ik het meer moet hebben van rustig beginnen en dat tempo heel lang volhouden. Maar dat zat er vandaag niet in want om aansluiting te houden moest er zelfs 2 keer een tandje bij geschakeld worden en dat was een km van 4.18 met wind op kop. Niet de moeilijkste km want dat was die van 2 naar 3 waar je vol in de wind over een fietspad naar de “Zuiderbrug” holde. Had het daar heel moeilijk omdat ik door het hoogteverschil bij opgaan van fietspad even werd klem gezet. Gelijk viel er een gat met de concurrenten en dat werd niet snel genoeg dicht gelopen, waardoor ik noodgedwongen alleen het kopwerk moest doen. Omdat niemand over nam was dat voor mij het sein om een versnelling te plaatsen en zo rap mogelijk aansluiting zoeken. Lukte geweldig wat ook kwam omdat er een man afviel en die werd gebruikt als 2e springplank. Eenmaal er bij zoveel mogelijk profiteren om de ademhaling te herstellen wat prima lukte, ook al omdat wij middels een slinger tot aan opgaan brug wind op de rug hadden. Aanbeland op het fietspad, vals plat van de brug spatte onze groep totaal uit elkaar wat kwam omdat de meeste (op die winderige dijk) gewoon teveel van zichzelf hadden gevergd. Zo sneuvelden hier op een na al mijn maten en was de laatst overgeblevene in de volgende lus waar je steeds hard omlaag kon rennen de pineut. Had de juiste loopcadans gevonden en begon zo aan de gebruikelijke opmars al waren er ook knapen die mij voorbij gingen. Anderen zagen in mij de perfecte haas en bleven lekker achter mij aan rennen. Vanaf km 2 tot 5 niet meer op klokje gekeken, maar gewoon op gevoel lopen wat als snel aanvoelde. Doch toen op 5 km 22.43 werd geklokt verraste mij dat onaangenaam. Zelf was ik er namelijk vanuit gegaan om vandaag onder de 46 minuten uit te komen en dat zat er niet in. Zeker niet omdat je per rondje 100 m. of zelfs iets meer diende af te leggen en dat waren ook nog eens oplopende meters. Over dat stuk, tot aan de bocht van doorkomst waar onderstaande foto is gemaakt deed je 30 seconden.
In die 2e omloop haalden wij vanaf begin tot einde atleten in o.a. en niet meer verwacht Piet Aarts welke gelijk op de eerste meters met wind van voren compleet stil viel. Bovenop de 2e brug / km 3 ging ik hem snel voorbij zodat hij niet kon aanpikken en daardoor viel ons groepje ook uit elkaar. De 2 jongemannen o.a. nr 1208 van de foto waar op het stuk tegen de wind in carrousel werd gedraaid, moesten jammer genoeg afhaken. En nr. 1153 en die met oranje strepen, profiteerden het meest, deden in 2e ronde geen meter kopwerk en liepen na de afdaling, zo rond het 8,5 km punt langs de Maas bij ons weg. Met nog anderhalve km te gaan, waarbij je de wind in rug had en het op plaatsen omlaag liep zette ik er zelf ook de sokken in. Het liep ook lekker omdat je nog steeds runners inhaalt en door het vele publiek geweldig wordt aangemoedigd. Tot verrassing zelfs door jeugdvriend Pierre Wulms die vlak voor het 10 km punt stond. Maar ook door jeugd die je naam scandeert, omdat die op je borstnummer staat en dan speaker Wim v.d. Linden die je richting finish schreeuwt . Op de helling en tot 30 m. voor de mat blijft het één inhaal race, doch als die begint te sprinten zegt mijn verstand niet meegaan hou de spiertjes heel. Kom in 46.32 voorbij de marathonklok en dat wil zeggen 2e ronde in exact dezelfde tijd afgelegd als de eerste omloop, al had je daar wel te maken met 12 seconden startverlies. Gezien de afstand van 10230 meter is dat een prima eindtijd, maar gezien de avVN competitie enkel over een afstand van 10 km telt ben ik met die netto eindtijd van 46.20 niet blij. Omgerekend via uitdraai HSF klokje zou er namelijk 1.04 minuut (30 sec. tot doorkomst + 34 sec tot finish) afgaan en kom je uit op 45.28 minuut. Dat is schema 4.30 de km waarop ik ook was weggegaan / mijn HSF horloge middels een piep op had ingesteld, maar ook precies de gemiddelde snelheid die de organisatie had berekend. Uiteraard mag je dan zeer tevreden zijn zeker als je bij het uitlopen ziet hoeveel er na mij nog de laatste bult richting finishboog moesten bedwingen. Maak nog een praatje met familie Wulms, loop wat uit en gaan dan samen na weer een mooie loopzondag moe maar tevreden naar huis.
Huub Vrenken