2e Weerter Bergloop
Met enkele dames van de zaterdagmorgen trainingsgroep / Running Angels was de afspraak gemaakt om dit jaar mee te doen aan de 2e Weerter bergloop. En doordat men de 10 km had verplaatst naar 12.00 uur kon ik na het training geven ook meedoen. Even voor 11.00 uur werd de auto geparkeerd op de Diesterbaan en mee dat we uitstapten klonk het startschot van de 5 km loop. Tijdens het wisselen van schoenen stopte Martien Korten bij ons en daarmee gingen we samen naar het inschrijflokaal. Alice vulde het inschrijfstrookje in en ik ging ermee naar Mieke Vlassak welke mij, volgens haar het geluk brengende nummer 33 overhandigde. Hierna nog even praten met Frans Deenen en dan het rondje verkennen. Ditmaal om vooraf foto’s te maken van het gebied waar we doorheen moeten rennen, omdat ik daar tijdens de wedstrijd geen tijd voor denk te hebben. Door het ongelooflijk prachtige najaarsweer, 17 graden weinig wind is het gelijk bij 1e bult oplopen al duidelijk dat wij vandaag menig pareltje zweet zullen laten. Nog voor de eerste volle beklimming er op zit is ook al een kiekje gemaakt van de 3e helling, met op de achtergrond een loper en zelfs de toren van Nyrstar in Budel.
Bovenop heb je inderdaad een prachtig uitzicht over de omgeving van de voormalige stortplaats. Maar het uitzicht is grotendeels over de in herfsttooien gekleurde bossen met aan de horizon hoge gebouwen. Kan zo helaas niet wedijveren met de 4 Cimes van Battice Belgie, Monte Sofia in Duitsland of andere landschapslopen. Doch het blijft in onze pannenkoeken regio een geweldige beleving om zo ver te kunnen kijken en zeker een uitdaging om in één ronde van 2,4 km 3 pittige beklimmingen te moeten verwerken. Hierdoor krijg je steeds een ander vergezicht. Enigste nadeel is dat 2 van de 3 afdalingen heel erg steil zijn en dat ik tot nu toe niet precies weet hoeveel hoogtemeters er per ronde overwonnen moeten worden. (Geschat 3 x 15 = 45m.) Pas wandelend richting start zag ik Mari-An, Gonnie en Arianne Verhagen, die gelijk werden opgezocht om er samen met wat andere loopsters een gezellig praatje mee te maken tot het startschot klonk.
Zodoende gingen wij heel ontspannen op pad om na 200 m. aan de eerste bult te beginnen en het was evengoed een mooi gezicht om te zien hoe zich 52 atleten een weg naar boven baande. Door de zwaarte vielen er al snel grote gaten en was er na die 1ste klim van inhalen nog amper sprake en dat had volgens de beenspieren zeker nog te maken met niet volledig hersteld zijn van Battice. Bovendien was het zo dat als er daarna al iemand (4 mannen) voorbij werden gerend, anderen zoals Henk Moonen en Bob Stultiens dat in begin ronde 2 en einde ronde 3 ook bij mij deden. Dus ben ik op de plek waar ik aan eerste omloop ongeveer begon ook gefinisht. Door zolang mogelijk achter Bob aan te blijven gaan kreeg ik wel nog een jongeman bijgehaald die het ook een zeer zwaar rondje vond. Kon op hem bij opgaan 2e en 3e helling zelfs een gaatje slaan maar op het vlakke gedeelte en in de laatste meters van de lange afdaling richting finish ging hij mij helaas toch nog voorbij. Na even wat praten met Martien Korten & Alice ben ik tegen de looprichting in gaan hollen om zo in de laatste meters van mijn Angels een foto te maken en hen daarna te ondersteunen. Tot mijn verbazing kwam Gonnie Poell welke ik bovenop het hoogste punt ook al had zien hollen (vlak achter Corke Verstappen) het eerst op mij af. Op enige afstand gevolgd doorArianne en dan Mari-An waar ik tot aan de finish mee op heb gerend. In die laatste afdaling maakte Mari-An weer lange passen en zo liepen wij weer in op Arianne, maar die ging toch voor ons onder de finishboog door.
Gonnie en Arianne hadden zich gelijk na de finish in een stoel geïnstalleerd, dus moest Mari-An op eigen benen blijven staan. Dit tot de fles met water op was en wij richting tent liepen om ons een klein beetje om te kleden en dan wachtten op de prijsuitreiking. Gonnie werd 2e Arianne 3e en Mari-An 4e in hun klasse Vrouwen 45. Daarna sloten wij deze dag sportief af.
links: Arianne Verhagen, rechts: Mari-An Gerits