Zeilen bij de Bosuilcross zondag 6 december 2009
Swartbroek - St Huibrechtslille – Nadat het al de gehele week en zelfs tot voor de start regende, wist ik voor er naar deze cross werd heen gereden al dat het weer kunst was om droge voeten te houden. Ondanks dat gegeven en Alice door blaren aan haar tenen niet meeging naar deze 1e loop uit het Teuten-bosloopcriterium, wilde ik hier toch liever meedoen dan aan de Volksloop. Bij die laatste staat de teller al op 223 x finishen en deze cross is maar eens per jaar en kent amper historie. Bovendien zitten er allerlei verrassingen in dit parcours. Van verharde weg naar enorme waterplassen en modderstroken, dan een behoorlijk golvende en kronkelende heuvelrij om daarna nog allerlei bos – hei en graspaden onder je voeten te moeten doormalen.
Met kunst en vliegwerk rondom de enorme plassen zien te slalommen, ook wel zeilen genoemd.
Maar die variatie in ondergrond, waarbij je telkens anders moet anticiperen op het terrein waar je doorheen rent, maken het draven door de natuur zo machtig mooi. En als je achteraf de onderweg genomen foto’s nog eens terug ziet is dat extra genieten van de elementen hier op onze aardkloot. Want zoals een man uit een groepje van 4 het stelde, hij had al veel meegemaakt, maar een ook nog goed mee hollende fotograaf nog niet eerder. Bedankte hem voor die pluim en holde weer snel achter het groepje aan die nu als een slingerend lint over de heuvelrij door het bos ging. Vond halverwege alweer de aansluiting en had in principe dus weinig tijd verloren, al is dat natuurlijk niet helemaal de waarheid. Die is dat zodra je even stil moet staan en plaatje van de achtervolgers gaat maken (zoals van Ties & Eric Lenaers, zie hieronder) deze jouw weer hebben bij gehaald.
En dan nog ben je soms niet snel genoeg om het toestel goed in te stellen om er een close up van te maken.
Dat betekend uiteindelijk toch verlies, wat je kan zien aan de meters achterstand op die groep waar je aansluiting bij had. Zeker als ik de camera afgeef bij een parcourspost, met de vraag of hij bij mijn laatste doorkomst een prent van me wil maken en daarover even tekst en uitleg geef. Maar dat maakt mij na 45 jaar hardlopen niet zo veel meer uit. Bovendien heb ik in het verloop van de tocht (3 mooie omlopen, voor je aan de terugweg begint) bijna iedereen uit die voor mij lopende groep en anderen ingehaald.
Zelfs Ties op de achtergrond, (die na het nemen van een extra foto) bij de laatste doorkomst voor de 4e keer aansluiting met mij weet te vinden, weet ik voor bereiken van finish netjes achter mij te houden. Sterker nog in de laatste 200 m. ga ik iemand voorbij die bij die doorkomst zeker 100 m. voor mij uit richting finish afdraaide. Dus naast foto’s maken, lekker gelopen en ruim binnen het uur binnen op deze bepaald niet makkelijke natuurloop.
Na afloop samen met Ties de geschoten plaatjes bekijken om dan met Martien Korten (met fiets vanuit Weert hier) richting verzorging te gaan voor één kom tomatensoep. Omdat die uitstekend smaakte en er voldoende over was werden het er zelfs twee, alvorens de thuisreis ditmaal zonder bezoek aan kantine werd aanvaardt.
Huub Vrenken