Terug

Winterse Wallenloop zondag 20 december 2009

Swartbroek - In eerste instantie toen wij richting Altweerterheide reden leek het er helemaal niet op dat wij vandaag te maken kregen met één grote hele dag durende sneeuwbui. Rijdend door de Tungeler Wallen stopte het zelfs met de lichte sneeuwval en daar was ik niet rouwig om. Maar nog voor wij aankwamen bij de Schuttershoeve was het wolkendek al weer grijs door de dwarrelende vlokjes en had ik compassie met de mensen die het parcours met linten en start finish-gebied in orde aan het maken waren. Want binnen was het lekker warm en daar hielden de meesten zich zo lang mogelijk / tot even voor 10 uur op om dan wat in te gaan lopen. Hierbij viel gelijk op dat wij in de eerste km op het open stuk de wind en sneeuw op de rug hadden en dat was toch weer een gelukje, evenals dat er nog beetjes van de weg zichtbaar waren. Na een korte toespraak mochten wij vertrekken en had iedereen het er over dat het geweldig was om in een maagdelijk wit landschap te mogen lopen. Door minder deelnemers bleef er van ons groepje echter al snel weinig over en om alleen de 15 km af te leggen zag ik ook niet zitten. Vandaar na dat Judith de snelste loopster bij de Wallenloop werd ingehaald, die een borstnummer met een 4 voorop opgespeld had, wat voor 4 rondjes staat ingehouden om samen met haar op te lopen. Dat tempo van haar was prima voor mij wat kwam omdat je gewoon geen grip bij de afzet kende. Dat was voor mij een extra handicap omdat het gewricht achter mijn linker dikke teen al na km 2 pijn begon te doen. In het eerste rondje gingen wij tot het 2 km punt toch nog wat deelnemers voorbij. De laatste was Jorine Berndsen, maar die pikte aan zodat wij met zijn drieën pratend over Jorine haar geweldige prestatie bij de 1/2/ marathon van Ell aan de 2e omloop begonnen. De eerste km ging nog wel, maar daarna was het door meer gevallen sneeuw waarbij ik hun het beste spoor gunde toch klunen. En daar waar wij normaal over het graspad langs de Herenvennenweg rennen stapten wij nu over het lint om heel even toch wat makkelijker te kunnen lopen. Door geen verkeer ook geen probleem en vooral dit stuk was een prachtig plaatje, ook al moest je de ogen vanwege de sneeuw tot spleetjes verkleinen. Zie foto, gemaakt door Alice in mijn laatste meters richting finish.

In de laatste meters richting de verharde weg halen wij een jongeman in en die is blij dat hij zijn 3e rondje niet alleen hoeft af te leggen. Daarna gaat Jorine ons voorbij maar is voor ons geen probleem omdat wij nog 1 - 2 of 3 rondjes zullen moeten afleggen. In deze 3e omloop heeft Judith het volgens mij tussen km 1 en 2 moeilijk gezien wij langzaam bij haar weglopen, vandaar dat ik nu tussen de jongeman en Judith een springplank blijf maken en beiden kan aanmoedigen. Plannetje werkt geweldig want zo eindigt ? net onder de 47 minuten en door even inhouden weet Judith weer aan te pikken. Daardoor qua tijd zelfs een prima laatste omloop te maken, omdat zij op het 1,5 km punt waar ik iets versnel mee te gaan want het zijn haar laatste meters. Nadat Judith gefinisht was kon ik nog iets versnellen, maar meer dan 15 seconden zat er gezien de steeds hogere sneeuwlaag waar ik doorheen moest (pateren) geraken niet in. Kwam ook door steeds meer pijn in linkervoet en de achtervolgende concurrenten Hans & Michel in geen velden of wegen achter mij te zien waren. Betekende genoeg voorsprong om de benodigde puntjes te verzamelen voor de competitie 2009-’10 en dat was noodzakelijk omdat wij de volgende maand door een verjaardag van onze Daniëlle niet mee kunnen doen.

Van Alice vernam ik dat zij ondanks de winterse omstandigheden ook een prima race had gelopen. Hierbij had zij ondanks ook iets ingehouden meerennen met een andere dame van de 9 km alle vrouwen van de Grenslaupers achter zich weten te houden. Wel moest zij op het laatst nog een sprintje maken met Jan de Laat om naast hem onder het finishdoek door te hollen. Door die laatste snelle km werd er door haar met 39.48 een best redelijke tijd op de klokken gezet. Hierna gingen we bij de Schuttershoeve naar binnen, voor wat napraten met leden van TVW en na omkleden met Peter van de Kruijs bij een snorrende kachel. Op weg naar huis reden wij door een schitterend wit landschap. Aan het aantal auto’s in de Wallen was te zien dat heel veel mensen daar ook van wilden genieten, iets wat wij deze morgen al 15 km hadden gedaan. Huub.