Bosloop Reppel zondag 13 december 2009
Deze laatste loop uit het Belgische bosloopcriterium en zeker Reppel stond in mijn hardloopagenda omcirkeld. In de eerste plaats omdat het best een aardige omloop is met een grote variatie in ondergrond en daarnaast om de Belgische loopvrienden weer te ontmoeten. Had ook nog enkele andere loopvrienden verwacht om er wat aan af te geven en een praatje mee te maken maar die waren er helaas niet. Ze waren zelfs niet thuis waar wij ze na afloop van het loopevenement met een bezoekje wilden vereren. In het inschrijflokaal hadden wij aanspraak genoeg met Michel Hoeken en enkele heren uit Maasmechelen die we vaker tegen komen op natuurloopjes. Daarna was het met Jac Eberson keuvelend richting start wandelen en daarna samen inlopen.
Hierbij zagen wij dat de gemeente Bocholt de grindwegen mooi vlak hadden geschoven. Alleen de vele regen had men niet voorzien en die zorgde ervoor dat het op dit gedeelte rennen door de pratschj werd. Voor de start nog wat leuke foto’s maken, praatje aanhoren en dan worden wij weggeschoten. Om na de eerste bocht op het modderstuk een foto te maken van runners uit de groep van Tjen deJong en Carlo Spreeuwers.
In Peer renden wij ook samen door de bossen, maar vandaag was hun praattempo mij toch iets te langzaam. En het was niet zo dat er door mij een wedstrijdje van gemaakt werd, want dat was te merken aan het feit dat Michel heel langzaam bij mij wegliep. Doch ook omdat ik de tijd nam om vooral op die eerste omloop van 5,7 km de nodige foto’s te maken en achter groepjes aan te hobbelen tot ik ze op een breed stuk voorbij kon rennen. De laatste keer was dat door op het onverharde gedeelte naast het korte stuk verharde weg te versnellen en dat vol te houden tot op het einde van mooi single track paadje. Hierna zakte het tempo wel een beetje maar werden er toch wat mannen voorbij gerend. 1ste omloop ging in 28.28 en dat is net 5 min. per km.
Omgerekend een lekker rustig tempo al moet je daar weinig waarde aan hechten doordat er steeds snelle intervalletjes gemaakt werden na het nemen van kiekjes. In de 2e ronde was dat alleen nog een plaatje van Carlo en een die ik van mij liet nemen door een parcourspost. Daarna was het gedaan met de rust omdat ik Michel steeds beter in het vizier kreeg. Op het pad langs het veld / wei (waar een jager niet blij met ons was), was Michel in feite ook het haasje. Daarna holden wij waar dat maar kon, pratend langs elkaar op en waar dat niet kon liep ik op kop. Dat was maar een paadje waarna we weer op bredere grindwegen uitkwamen en de achtervolging op iemand voor ons inzetten. Die loper was taaier dan verwacht en hield die voorsprong op mij vast totdat we aan het slingerpaadje begonnen. Had hem wel eerder voorbij kunnen rennen toen Michel dat aangaf, maar het is veel leuker als je dat op je favoriete terrein met een pantersprint kan doen. En dat was al bovenop de heuvel om hem na de bocht in de afzink hard voorbij te gaan. Martin Korten die bovenop de andere heuvel stond zag het gebeuren en moedigde mij aan zo door te gaan. Dat lukte prima zeker omdat Martin even later langs mij liep richting finish om deze binnen te lopen na 54.29 minuut. Betekende een rondje van 26.01 en dat is 4.34 per km wat gezien waarvoor ik gekomen was zeker niet de bedoeling kan zijn. Maar ja dat is nu eenmaal inherent aan het beestje dat iemand voor zich ziet lopen en korter bij komt en het dan niet kan nalaten tempo te laten voor wat het is. Bij de finish wat napraten en dan op naar Alice en de soep om daarna de kantine te bezoeken. Hier wachtte mij bij de tombola een verrassing. Er bleek namelijk nog een Huub Vrenken te hebben meegedaan die ook naar voren stapte toen deze naam werd afgeroepen. Helaas voor hem viel de prijs op de Ittervoorterweg, maar omdat het een handdoek en een fles douche gel was heb ik de prijs gedeeld en de andere Huub de handdoek toegeworpen. Een applaus klonk op. Graag had ik met mijn naamgenoot een praatje willen maken, maar na de uitreiking kon ik hem niet meer terugvinden en zijn we vertrokken om met vergeefse bezoekjes deze sportieve dag af te sluiten. Want ook Alice had een heel leuke race gelopen. Zo rende zij lang voor Mathieu Segers en zijn vrouw uit. Die gingen haar op een moeilijk stukje wel voorbij, maar op de grindweg was het Alice die hen weer voorbij ging. Daarna was het nog een jonge dame waar ze al pratend een stuk mee opliep om richting finish de sokken er in te zetten om zich niet meer te laten verschalken. Ook zij was met haar eindtijd van 33.09 gezien dit een modderig en onverhard parcours was, meer als tevreden. Zeker omdat de zooltjes haar nu betere ondersteuning geven op onverhard terrein.
Huub Vrenken.