Yzeren Man Volksloop zondag 7 februari 2010
Volgens de kalender zouden Alice en ik vandaag naar Urmond gaan, maar gezien mijn Angels in training voor de NYC marathon hun debuut zouden maken bij de volksloop werd er een bewuste switch gemaakt. Dit om Brigitte, Gonnie en Mari-An wegwijs te maken bij het inschrijven en stukje parcoursverkenning. Doch gezien de voet in de loop der nacht weer pijnsignalen richting hersenen stuurde zou het niet verstandig zijn om de gehele 10,5 km met hen mee te lopen. Omdat de 7 km later vertrekt toch voor die 10,5 ingeschreven zodat er wel met hen mee gerend kon worden, maar wel stoppen indien noodzakelijk. Nadat iedereen de chip aan de schoen had zitten zijn we rustig gaan inlopen, niet het gebruikelijke rondje van 1 km maar door tot in het hertenkamp. Zo werden er onderweg aanwijzingen gegeven waar we vanaf zouden komen en welke paadjes zij verder tegen zouden komen. De laatste km hebben wij helemaal de route gevolgd, tot aan de rek oefenplek. Daar aan gekomen bleek Brigitte koude handen te hebben en dan kan je niet ontspannen aan de loop beginnen. Heb haar mijn handschoenen aangeboden, maar zij had er in de auto liggen en is die gaan halen. In de tussentijd deden wij wat rek en strek oefeningen om dan richting start te gaan alwaar wij even later bij elkaar stonden en ook met andere mensen een praatje maakten. Was tijd genoeg voor daar de start veels te lang op zich liet wachten, waardoor het effect van warmlopen teniet werd gedaan. Gelukkig voor ons hoefden wij er geen wedstrijd van te maken, eerder in een rustig tempo beginnen. Vandaar dat het bijna helemaal achteraan staan geen nadeel hoefde op te leveren en dat was ook zo. Want in het begin zaten wij een beetje opgesloten en dat was goed om rustig te beginnen aan de 10,5 km loop. Zo ging die 1ste km in 5.45 min. gelijk een prima tempo. Maar daarna laten de Angels zich door de onervarenheid meeslepen in een hoger tempo door aan te blijven haken bij de grote groep met TVW leden. Zo werd op het 2 km een tijd van 11.15 geklokt, ofwel een km tijd van 5.30 en een gemiddelde van 5.37 de km. Gelijk werd er door mij ingegrepen en lieten wij die groep gaan waardoor er ook meer rust ontstond en de volgende km in 5.38 werd afgelegd. Nu mijn 4 vrouwen het juiste tempo te pakken hadden moesten zij zonder mij verder. Had wel met hen mee kunnen blijven draven, maar het was gezien de voet blessure bij elke stap een pijnsignaal door gaf verstandiger dit niet te doen. Wandelde “al bekende aanmoedigend” weer terug naar het punt waar de Koortsvenweg uitkwam op het fietspad, om zodra mijn angels weer langs kwamen met hen mee te hollen tot aan het 3 km punt. Op die wijze kon ik Gonnie, die Jac Kessels en een naast hem lopende dame op het kronkelpad wilde inhalen tot de orde roepen om dat niet te doen. Ook al stokte het ritme bij dat duo op dat moment heel even, het kost gewoon teveel kracht om ze op dat punt voorbij te gaan. Zeker omdat we pas half weg de race waren en Jac zoveel ervaring heeft om het tempo vlak te houden. Klopte ook want van km 2 naar 3 werd door mij een tijd van 5.36 geklokt en dat vertelde mij dat ze heel gelijkmatig aan het draven waren. Dat vastgesteld hebbende werd er een sprintje gemaakt om nog een foto van het kwartet te maken. Dat was met het duo zo vlak voor hen rennend best moeilijk, waardoor ze er helaas niet alle drie / vier opstaan.
Hierna met een ommetje over de zandvlakte terug gedraafd naar het fietspad, wat te maken had omdat ik Alice nogmaals wilde aanmoedigen. Zag dat zij het gaatje op de één minuut eerder gestarte Jos Smeets bijna had dicht gelopen en dat na de voorbije weken nog flink ziek te zijn geweest. Alice was dus ook weer goed bezig wat resulteerde in een eindtijd van 44.13 waarbij het eerste iets kortere rondje in 22.06 werd afgelegd. Op het fietspad aangekomen moest er verbaasd vastgesteld
worden dat het groepje uit elkaar geslagen was. Arianne had de meters op de grote groep met TVW bijna overbrugd, Gonnie en Brigitte waren het duo voorbij gedraafd en Mari-An volgde op 60 m. Voor mij voldoende tijd om van Arianne en daarna het duo Brigitte – Gonnie een actiefoto te maken. Hen even 
aanmoedigen en dan wachten op Mari-An die nu een duo vormde met Wilma v.d. Broek. Mijn voorspelling dat mijn vrouwen Wilma zouden inhalen was uitgekomen. Kreeg van Mari-An te horen dat haar veter was losgeraakt en dat was de verklaring dat zij tot achtervolgen was aangewezen. Voerde het tempo dan ook iets op waardoor het gaatje kleiner werd en er een km van 5.29 werd geklokt. Maar dat hogere ritme kon Mari-An niet bolwerken en was tevens het teken om gas terug te nemen, maar ook de wetenschap dat we Brigitte en Gonnie niet meer te pakken kregen. Doch met 58.08 voor Gonnie, 58.09 voor Brigitte en 58.29 voor Mari-An op de klok konden wij zeer tevreden zijn, het is immers een kwart marathon die ruim onder het uur op een onverhard / bosparcours werd afgelegd. Ofwel een gemiddelde van 5.32 per km en dat is 10 seconden onder het te volgen schema. Vandaar gelijk na te zijn gefinisht met de vrouwen ons welbekende handjeklap gedaan met de fraaie prestatie. En aan hun uitstraling te zien waren zij ook best trots op zichzelf en dat mogen ze ook zijn gezien de allereerste deelname hier bij de volksloop. Na drinken van bekertje water toch een klein stukje gaan uitlopen en spiertjes rekken om daarna ieder zijn eigen weg te gaan wat voor allen rechtstreeks naar huis gaan was en zo werd een zeer geslaagde sportieve zondagmorgen afgesloten. Dat met de conclusie dat wij goed op schema liggen voor de volgende loopjes en uiteindelijke doel, uitlopen van de New York City Marathon op 7 november 2010
Groetjes, Huub