Kranenbroeker trimloop Echt zondag 14 maart 2010 Echt
In het begin van de 80-er jaren was het gebruikelijk dat wij met de Swartbroeker KPJ-jeugd bijna maandelijks aan de start stonden van de Kranenbroeker trimloopserie. Daarna was dat met een behoorlijke delegatie van de wallenloop organisatie / Grenslaupers en zo kenden wij een uitwisseling met de runners uit Echt tot ver in de 90-er jaren. Hierna en zeker na het wegvallen van hun ½ marathon en mijn ½ marathon werd de regelmaat minder / beperkt tot één a twee maal per jaar. Na de serie 2003 / ’04 stopte het wegens mijn opgelopen blessure helemaal al werd nog vaak teruggedacht aan de mooie tijd en tijden welke hier werden gelopen. Vandaar dat het eigenlijk al de bedoeling was om hier in februari weer mijn gezicht te laten zien, maar gezien de toen pas gevallen sneeuw was het niet verstandig dat te doen. Want door rennen in de sneeuw op 20 december ’09 was er een al langer slepende kwaal (artrose in gewricht dikke linkerteen) omgeslagen naar een flinke voet / pees ontsteking en die blessure was in februari nog goed voelbaar. Trouwens genezen / herstellen van artrose is niet mogelijk, proberen aan het hollen te blijven zij het op een lager tempo en minder lange afstanden is juist dan belangrijk. Daarbij heeft de ervaring mij geleerd dat lopen op onverhard terrein tijdens een trimloop of wedstrijd minder last geeft dan op de weg. Doch dat komt omdat je op asfalt harder kan rennen wat automatisch een iets grotere paslengte betekend en is met dat minder flexibele gewricht moeilijker / pijnlijker. Na de loop is het net andersom en heb je minder last van de pijn na een wegwedstrijd dan van een bosloop over onverharde paden zoals de Kranenbroeker trimloop. Zondagmorgen – Gezien Alice slecht had geslapen liet ik ze lekker liggen en ben alleen via A2 en ’t Hingen naar het Kranenbroek gereden om te zien dat de parkeerplaats al vol stond met blik en er onder de bomen geparkeerd werd. Gelijk na uitstappen kwam Sjeng Francot langs gefietst en werd het eerste praatje gemaakt over hoe het ging, omdat men mij in st Joost al enige tijd had gemist. Daarna was het oude bekenden begroeten en ervaringen uitwisselen met Jan Moors en Jhon Crijns, die ook iets had vernomen over mijn training geven en hoe het nu verder ging. Na uitleg was de rij voor me weg en kon er ingeschreven worden om daarna te gaan inlopen waarbij ik onderweg wat foto’s wilde maken. uiteraard een van het “kranenbroeker ven” waar deze loop zijn naam aan te danken heeft, maar daar vertelde de batterij mij dat hij bijna leeg was en weigerde om een shot te maken. Jammer !!! dan maar gewoon het rondje verkennen waarbij er dwars door de oefeningen doende groep gedraafd moest worden. Er werd flink gelachen en dan weet je als trainer dat jij je doel voor vandaag al weer hebt bereikt, namelijk het plezier in hardlopen aan een groep overdragen. Prima gedaan collega Jhon. Even was er de neiging om mee te doen, maar dan zou niet het complete rondje verkend kunnen worden en dat was toch de bedoeling. En het mag gerust gezegd worden op het stukje weg na waar een boer op zaterdag met karren mest overheen was gereden lag het parcours er aangeharkt bij, iets wat wij vroeger bij de Wallenloop ook deden maar niet zo mooi als hier. De paden waren hierdoor veel breder geworden en boomwortels weggewerkt of goed zichtbaar. Onbegrijpelijk is het dan ook dat ruiters met hun paarden over een zichtbaar uitgezette omloop nog even wat paden moeten vernielen. Maar ja dat is de nieuwe wereld, denkend dat ieder er voor zichzelf is opgezet. Gelukkig komen er even verderop al weer twee bekenden aandraven waarmee wat rek oefeningen worden gedaan om dan richting start te dribbelen. Onderweg staat Marielle Moors op mijn verzoek al te wachten en worden nog wat gegevens over hun nieuwe ½ marathon uitgewisseld. Hierna is het tijd om mij op te stellen voor de start en is het weer begroeten van bekenden zoals Herman van Buggenum en samen met hem wordt al pratend de eerste km afgelegd. Als wat mannen ons na 300 m. rap voorbij gaan, zegt Herman dat wij die tijd met telkens royaal onder de 40 minuten binnenkomen ook hebben gehad. Ja dat was zo, maar nu is het toch mooi dat wij na al die jaren nog steeds goed meedraaien in dit (wekelijks terug kerend)circus. Tot aan 2 km punt is het kletsen met Leon Stals om er daarna gezien km tijden van 5.05 en 5.02 iets meer vaart in te zetten, want wil hier toch een betere tijd lopen dan in Budel. Bovendien is het 2 km punt een geschikt moment omdat je nu nog veel andere deelnemers voor je hebt en daar steeds naar toe kunt rennen. Een rondje later zijn dat er namelijk al minder doordat de 5 km lopers richting finish gaan. Niet dat die 3e en 4e km spectaculair veel sneller gaan, maar met 2 x 4.53 minuut worden er toch wat anderen voorbij gegaan en kan de voet wennen aan de hogere snelheid. Een 3e voordeel is dat runners voor mij niet meer uitlopen, sterker nog ze steeds beter in het vizier krijg en eenmaal in het zicht is het prooi. Heb daar bij zulke licht golvende omlopen met veel bochten een bepaalde manier van lopen / tactiek voor. Want van vlakke rechte stukken moet ik het niet hebben en dat was hier vandaag ook goed merkbaar. Op dat lange rechte stuk (op gedubbelde na)niemand voorbij gerend, wel in de bossen. Zoals bij de oversteek naar het smalle pad waar ik iets sneller omhoog ging dan mijn voorganger en zo de binnen bocht kon pakken om daarna met enkele langere passen in de afdaling bij hem weg te geraken. Door die korte versnellinkjes gingen de km tijden naar 2 x 4.50 – 4.49 – 4.48 – 4.46 Heb ze niet geteld maar elke omloop waren 4 andere deelnemers het haasje. Alleen die laatste man welke op het stuk richting finish werd achterhaald en welke te vroeg (te gretig) voorbij werd gelopen gaf ondanks geslagen gaatje niet op en zette nogmaals aan zodat er gesprint moest worden. Iets wat ik niet graag doe, maar wel mee aanga wat voldoende was om tegelijkertijd onder het finishdoek door te snellen. Zodoende ging die laatste km in 4.27 wat een eindtijd van 48.24 opleverde en dat was 1.30 beter dan in Budel. Voldoende om (met een pijnlijke voet / teen) zeer tevreden huiswaarts te keren.
Huub.
Na afloop is er door collega webber René Brouns in de buurt van de finish nog een mooie foto van mij gemaakt