14e Mönchengladbacher Feuerwehrlauf Samstag 26 september ’09
Swartbroek – Deelnemen aan de Gladbacher ½ marathon was geen enkel probleem, doch om aan deze 10 km deel te mogen nemen heb ik heel wat moeten ondernemen. Dat kwam omdat aan de lopen over 5 en 10 km het Duits kampioenschappen voor brandweerlui was gekoppeld en er maar mondjesmaat runners van atletiek verenigingen werden toegelaten. Daarom moest ik een te lopen eindtijd aangeven. Achteraf heb ik begrepen dat het was om te voorkomen dat atleten met de ereprijzen aan de haal zouden gaan. Die eindtijd bepalen was op dat moment best moeilijk in te schatten gezien de naweeën van knie problemen en weer pas te zijn begonnen met opbouw van te lopen afstanden. Uitgangspunt werd 4.48 de km (= 48.00) omdat in de pas gelopen Wallenloop een gemiddelde van 4.53 op een voornamelijk onverhard parcours werd behaald. Daarbij was tevens ingecalculeerd dat er ’s morgens nog een training gegeven moest worden. in goeden doen / vorm geen enkel probleem maar nu is het toch even anders. Bovendien waren er na het rustige inlopen twee trainingsvormen (route via uitgezette linten volgen en 2. op elke kruising een zijpadloop) waarbij er de nodige kilometers afgelegd dienden te worden. voordeel was wel dat ik al een goed gevoel overhield gezien weinig last van knieën. zo werd onder mooi najaarsweer afgereisd naar Hardt waar je binnen ¾ uur bent inclusief ophalen borstnummer. Op weg naar het secretariaat was ik Inge Schaben al tegengekomen dus handje klappen en tijdens het teruglopen zie ik de man van Eva Wilckzek. Roep hem en even later staan wij samen op de foto, evenals met Eva waarvan ik de groeten moet doen aan Alice.
Hierna rustig teruggewandeld naar de auto om daarna wat te gaan inlopen. Rondje verkennen hoeft niet aangezien het dezelfde omloop is als die van de karnavalslauf in Februari. Gewoon een goed lopende rechthoek, bijna vlak al zie je dat het in 3 van de 4 bochten lichtjes omhoog loopt. Dat heeft als voordeel dat het in de laatste km vlak is en daarna omlaag gaat.
Na wat sprintjes trekken dacht ik dat wij om 14.30 mochten starten, maar die werd 5 minuten uitgesteld zodat wij gelijk vertrokken als de ½ marathon welke op een ander punt van parcours op pad werden gestuurd. Voelde na 600 meter al aan dat het te snel ging en nam gas terug om na een km toch 4.36 te klokken. Hierna volgde km 2 welke exact gelijk is als de laatste en dus ging die met 4.35 zelfs nog iets sneller dan zijn moest. Hierna komt de moeilijkste km met 2 oplopende stukken en dat is als ik na afloop het klokje uitdraai ook te zien aan de km tijd van 4.48 minuut. Toch is het in deze en volgende km dat ik veel lopers inhaal welke mij na 600 meter voorbij gingen. Eenmaal in mijn ritme kijk ik ook niet meer op mijn klokje en het enigste wat ik nog meekrijg is dat de doorkomsttijd halverwege 23.21 is. Gelijk gaan de gedachten uit naar een prima eindtijd, het enigste is tempo zien vast te houden. Want dat is best moeilijk als je in je eentje de rondjes aan het draaien bent en door de kop / beste atleten van de ½ marathon voorbij gerend wordt. Pas na km 8 gloort er weer hoop om enkele andere te achterhalen. In eerste instantie zijn dat fun runners welke ik op een ronde achterstand zet en daarna 2 / 3 vrouwen welke strijden om de eerste 3 plaatsen. Doordat er achter mij twee lopers in het blauw komen opzetten geef ik gas en achterhaal op 200 meter voor de streep deze vrouwen. Ga ze echter niet voorbij, dit om geen van hen voordeel te laten behalen van mijn inhaalactie waarbij er een aan zou pikken. Ook al niet omdat mijn snelheid net zo hoog is als die van de achtervolgers en zo rennen wij kort achter elkaar de finishstraat in. Passeer de klok in 46.48 klok zelf ook 46.48 maar op de urkunde komt een tijd van 46.50 te staan. Dat heeft waarschijnlijk te maken met het feit dat wij zo kort na elkaar binnenkwamen en men het qua schrijven niet bij kon houden. Gelijk worden handen geschud om elkaar te feliciteren en gaan wij in groep naar de verzorgingspost op het schoolplein om wat na te praten. Hierna op naar de auto om een ander t shirt aan te trekken en wachtten totdat Inge Schaben langskomt om nog even met haar op te rennen. Zie foto.
Verneem gelijk dat ze 2e vrouw in de wedstrijd is en dat is niet verwonderlijk gezien haar hoge tempo wat ik nog geen 500 meter kan bijhouden. Wens haar dan ook veel gluck in verdere wedstrijd en ga terug naar de auto om de tas te pakken en te gaan douchen. Heb daar alle tijd voor want pas 2 uur na mijn finish is de prijsuitreiking en dat is het enigste smetje op deze prima georganiseerde wedstrijd. Bleef er echter onder het genot van een stuk kirschentorte met koffie op wachtten, omdat via de uitslagenlijst al bekend was dak ik een 3e plek in mijn klasse M55 had behaald. Die prestatie word bij aanwezig zijn altijd beloond met overhandiging van Urkunde en een prijs in natura en dat was een stoffen tas met extra t shirt, plus een fles wijn. Ook dat laat ik nog door iemand op de foto zetten om daarna naar huis te willen gaan, maar niet voordat er nog een praatje met de mensen van OSC Waldniel / Inge Schaben is gemaakt.
