Lenteloop Eerbeek Gld. Zondag 21 maart 2010
Swartbroek – Soms leiden toevalligheden tot een juiste oplossing en dat was voor dit 3e weekend van maart ook het geval. Zo stond in eerste instantie het meelopen met Mari-An bij de Venloop op het programma, maar gezien de voet na een 17 km duurloop flink pijn bleef doen werd er niet vooringeschreven. Dat voorval kwam goed uit, want zoals Alice al had voorspeld kregen wij begin van deze week een berichtje dat onze zoon Maikel en schoondochter Leonie op de 21ste hun verjaardag zouden vieren. Maar om op deze zondag toch aan een loop mee te kunnen doen moest er gepuzzeld worden. Een loop uit het Teutenloop criterium was geen optie, te laat terug en de Wallenloop hoefde voor mij even niet. Zodoende werd er een loop gekozen uit mijn natuur & Landschapsloop kalender en viel de keuze op de “lenteloop” van Eerbeek, wat in de richting van Zwolle lag waar wij na de middag werden verwacht. Bovendien was dit voor mij een bekende wedstrijd op de Veluwe waar jaren geleden meegedaan werd op de ½ marathon, op een gevarieerde en geweldig mooie maar ook behoorlijk golvende omloop. Doch door de onwillige voet viel de keuze op de 13 km welke zich geheel in de bossen afspeelt. Daarbij hol je bijna 4 km over een stuk wat je ook op de terugweg voor de kiezen krijgt. Maar het blijft een grote mooie omloop die je voor 2/3 over onverharde wegen en paden kan afleggen en dat is toch mijn terrein. Wilde daar zelfs met Johan van Santen van de avVN samenlopen maar die ging niet meer naar deze loop omdat de startlocatie was verplaatst waardoor het randgebeuren en de organisatie ook niet meer de alure van vroeger uitstraalde. Best jammer, maar voor mij paste de loop prima in de dagvulling en stond besluit vast om er mee te doen. De wedstrijddag; Op weg naar Eerbeek kenden wij steeds regen, maar rijdend langs de ijssel richting Dieren werd het droog en was de temperatuur gestegen tot 10 graden toen wij onze auto in de buurt van start / finish parkeerden. Hierna begon inderdaad de zoektocht naar het inschrijfbureau en kwamen we al snel tot de ontdekking dat er ook geen kleedruimte en douches tot onze beschikking stonden. Gelukkig had ik mij bij de auto al in running outfit gestoken en hoefde na het inlopen enkel het trainingspak opgeborgen te worden om dan richting start te lopen. Hier ging nu alles anders dan verwacht, want wij de 13 km lopers moesten de andere kant op vertrekken. Had zo niet meer de tijd om Alice te zeggen waar zij moest gaan staan om een foto te maken. Met geluk kon ik nog precies op tijd mijn klokje op chrono instellen en weg waren we, gelijk het onverharde modderige terrein in. Ook nu goed gegokt door niet achterin maar vrij vooraan te vertrekken, want op die eerste km kon je enkel links of rechts van de weg droge voeten houden. zie foto…
Hierna kwamen we uit op een verharde weg en daar gingen mij gelijk 6 mannen voorbij die het in de modder moeilijk hadden. En voor er door mij na anderhalve km op het onverharde gedeelte gelopen kon worden waren dat er nog eens 3 plus 3 op het onverharde gedeelte waar zij hollend over een verhard fietspad wat ook nog eens heuvel omhoog ging makkelijker hadden dan mij. Op het topje ging het linksaf over een fietspad en daar was het door gras en te schuine wegkant niet mogelijk om op het onverharde gedeelte te lopen en daar waar het wel mogelijk was pakte iedereen de kortste route op degene na welke ik net had bijgehaald en die werd gelijk voorbij gerend. Doch nu er vanaf het begin met de beste 50 van de ruim 200 atleten werd gewedijverd was inhalen veel moeilijker. Sterker nog in totaal zijn mij 15 atleten voorbij gehold, terwijl ik er ditmaal maar 8 mijn zolen heb kunnen laten zien en dat terwijl er toch heel goed werd gedraafd. En de schuld geven van de 6 plaatsen verlies in het eind klassement omdat ik voornamelijk op het onverharde gedeelte mijn meters heb afgelegd wil ik niet. Nee er was door de snellere start meer competitie, want op een man heb ik kilometers lang liggen jagen en ik liep daarbij geen meter op hem in. Nee alleen degene welke hij inhaalde werd minuten later door mij gepasseerd en toch bleef ik onderweg rondkijken en genieten van de mooie bossen en golvende terrein waar we doorheen werden gestuurd. Op de lange rechte maar behoorlijk golvende terugweg ben ik om wat meer mannen die voor mij liepen, in te gaan halen ook maar een stuk op het fietspad gaan rennen totdat ik hen voorbij was. Bijna gelijk na de fotograaf was dat het geval en werd weer het onverharde gedeelte opgezocht waar nog ruim 1 km op gedraafd kon worden alvorens wij weer op de verharde weg uitkwamen. En wat ik al had voelen aankomen gebeurde ook, de man (752) welke ik net na de top voorbij was gerend ging mij hier voorbij even later gevolgd door een man in het rood. Aanpikken had geen zin die twee waren gewoon te rap voor mij, maar dat was anders met die man in het wit die langzaam het gaatje achter mij dicht liep een poos bleef klitten en toen de demarrage plaatste. Hij pakte wel snel 20 a 25 meter maar even verderop begon de laatste km het modderstuk en was ik weer in mijn element. Metertje voor metertje werd goedgemaakt en daarbij liepen wij ook in op een andere atleet, welke door de man in het wit nog voor de S bocht met veel modder voorbij werd gerend. Mij lukte dat 30 m. verder in de volgende bocht door het juiste spoor te kiezen ook, maar dat was net voor we aan het laatste rechte stuk richting finish begonnen. Zodoende zette hij direct de sprint in en ging mij en die man in het wit weer voorbij. Maar toen hij dacht veilig te zijn was het Huub die als een duiveltje uit een doosje beide mannen nog voorbij sprintte en de 13 km in 1u.00.33 wist te voltooien. Die jongeman baalde en liep vloekend weg, maar de man in het wit kwam gelijk naar me toe en feliciteerde mij met het goede lopen en dat niet alleen vanwege het gaatje dichtlopen en ook nog de sprint winnen. Maar ook omdat hij gezien had dat ik een van de weinigen was die tijdens de wedstrijd zoveel als mogelijk over de onverharde wegen had gelopen. Een leuk complimentje zeker als hij erbij vertelt dat wij bij de beste 3 ouderen zijn gefinisht. Mijn verbaasde vraag is snel beantwoord als hij vertelt dat hij in deze regio vaker op het podium staat. Maar vandaag is dat niet het geval omdat enkel de winnaars een bos bloemen krijgen, de rest is voor het goede doel. Ja dat is te merken er kan na te zijn gefinisht niet eens een bekertje water vanaf, alles moet stevig betaald worden. Een bekertje koffie kost net als een flesje AAdrink 1,50 en als wij die in het zonnetje nuttigen wordt ons veel meer duidelijk. Zo heeft de commentator geen deelnemerslijsten, maar zijn we een nummer en klopt er niet veel bij deze organisatie. Zelfs de eindtijd van de winnaar op de ½ marathon moet tot twee keer toe gecorrigeerd worden en als de 3e op deze afstand na 1u.18 binnenkomt houden wij het hier definitief voor gezien. De totale organisatie verdiend door onduidelijk info, geen kleed-doucheruimte, zelfs geen bekertje water aan de finish, geen of duur te betalen herinnering een dikke onvoldoende. Zal voor 2011 geschrapt worden van de natuur & Landschaps kalender want zoiets dat je zelfs op een uitslagenlijst een nummer bent, wil je andere deelnemers besparen. Huub.
