Rundje Koeberg te Helden zondag 9 mei 2010
Dit weekend was er volgens de kalender op rundje Koeberg in Helden na, weinig te lopen in de naaste regio en eigenlijk zou dat de uitgelezen kans zijn om het lichaam eens een zondag rust te geven. Doch die loop stond nog niet op mijn lijstje van bezochte lopen en zodoende moest het vandaag op Moederdag maar gebeuren. Had via de website al zoveel informatie verkregen, dat Alice niet mee zou gaan en dat was achteraf gezien een juiste beslissing. Liet haar lekker uitslapen toen om 5 op 9 de garagepoort werd dichtgemaakt en 22 km later Helden en bestemming werd bereikt. Daar aangekomen vroeg ik me af of er wel wat te lopen viel, want in de verste verte was geen runner of andere ziel te bekennen. Eenmaal in het gebouw / secretariaat zaten er 4 leden van atletiek Helden aan een tafeltje en 2 dames achter de inschrijftafel. Na wat kletsen met Jan Jacobs zijn we met zijn 5ven gaan inlopen / parcours gaan verkennen. Niet het gehele rondje, maar mij werd wel uitgelegd hoe die extra lus er uit zag. Die 2e lus over de koeberg, een soort zandberg hebben wij wel gemaakt, maar die was voor mij uit het verre verleden zeer goed bekend. (vanaf 1982 / ’88 samen met Wiel Teeuwen eerst 2x de Zoefiecross en daarna 5x Heldense Bossencross vanaf de camping onder KPJ vlag georganiseerd). Dus ook het terrein waar we doorheen renden was bekend al zaten er nu veel meer bochten, smalle kronkelpaadjes en zelfs een dubbelstuk in. En omdat we niet de gehele ronde hebben gerend was het een ? hoe die andere lus er uit zou zien. Bovendien heb je het bij rustig inlopen / achter de groep aan niet zo in de smiezen dat de omloop behoorlijk voorzien is van vals plat of golvende stukken. Met de modder viel het gelukkig mee, je kon er op een plek na gewoon langs lopen. Op de terugweg kwamen we Herman van Melick tegen en met die running maat is er nog een stukje op en neer naar de koeberg gelopen.
Hierna was het klaar maken voor de start en weg waren we met een 15 tal lopers. Ondanks bijna achteraan starten kwam ik na Jac Naus en 3 mannen van Helden op het eerste brede bospad aan en dat was na het eerste bultje steeds vals plat omhoog. Na een meer als haakse bocht volgde een smal licht golvend pad wat naar een van de 3 hoogste punten in het parcours voerde. Daar liep ik al als 3e in de race vlak achter nr. 2 aan, wat zeker niet de bedoeling was en dat werd ook bevestigd door de eerst geklokte km tijd van 4.36 minuut. Gewoon veel te hard vertrokken en werd er gelijk de vaart uitgehaald / gas teruggenomen. Maar dan is het jammer dat er geen km bordjes staan waar je door tijden te kunnen klokken ook weet of het tempo goed is. Want al in de 2e km op het nog niet verkende stuk viel de gps (wat te horen is aan het alarm) heel even weg en met de Polar kan je enkel km punten klokken en die waren er niet. Die lus begon met een scherpe bocht naar rechts waarbij je een single paadje werd ingestuurd. Dit stuk was nog puur ruige natuur, omdat alle uitstekende en op de grond liggende takken, dennenappels op het slingerende en even flink oplopend pad omzeild moesten worden. Boven aangekomen was het weer scherp naar links en opletten voor een flinke wortel, maar daarna liep het nu over een iets breder pad lekker lopend langzaam omlaag. Dit tot iets verder dan het punt waar we aan deze lus waren begonnen en mij nog wat andere deelnemers tegemoet kwamen. Ook hier een meer als haakse bocht waarbij je weer een onverhard weggetje wordt ingestuurd, dit om de deelnemers zoveel mogelijk over onver- harde paden te laten lopen. Toch moeten we evengoed een 50-tig tal meter over de verharde weg lopen om alweer met een meer als haakse bocht het bos in te duiken en dat is een golvend pad welk ons naar het dubbelstuk en even later hoogste punt in parcours en volgens mijn garmin tevens naar 2 km punt zal brengen. Vanaf daar is het een golfplaat tot aan de oversteek van de verharde weg en de lus over de koeberg op ons ligt te wachten. Als we die lus hebben gemaakt weet ik al dat de ronde veel langer is dan de opgegeven 2,5 km en daar baal ik stevig van, had hier gehoopt een 2e goeie 10 km voor competitie van de avVN neer te zetten. Maar als het keerpunt wordt gerond in 12.32 kan dat doel gelijk vergeten worden want dit x 4 en een te snelle eerste km betekend ruim 50 minuten. Bovendien, langzaam lopen doe ik niet want de nr. 2 is maar een 70 meter op me uitgelopen en mijn achtervolger blijft steeds op 40 meter hangen. In de 2e ronde wordt door mijn garmin ook bevestigd dat het rondje veel langer is dan 2,5 km want met nog zeker 180 m. te gaan piept hij al om aan te geven dat er 5 km opzitten. Even later komt Jac Naus mij tegen welke zijn loopmaat Jos Zegveld tegemoet gaat en de koploper is nu 90 m. x 2 op me uitgelopen. Verder is het jammer dat er op het doorkomstpunt geen tafel met bekertjes water staat, miste het drinken ondanks het maar 13 a 14 graden was. Maar ja je moet door en dat was nu achter een (zwartlopend) meisje aan. In het begin kon ik nog meters op haar goed maken maar na het hoogste punt / scherpe bocht bleef zij 40 meter voor me uitlopen en die afstand werd niet kleiner. Op het golvende stuk richting 2 / 7 km punt en op de koeberg liep ze zelfs op me uit. Maar ja dit was voor haar ook het eerste rondje en zij draaide ruim voor het keerpunt linksaf om aan haar 2e omloop te beginnen. Dat en het feit dat de nummer 4 niet de lus over de koeberg maakte, maar aansloot bij de achtervolger zorgden voor mijn breekpunt. Kwam de koploper nu op dik 130 m. voor keerpunt tegen dat ik wel nog als 2e ronde, maar even later gingen de 2 achtervolgers mij voorbij. Gewoon omdat het beste er bij mij af was en het lichaam door omstandigheden zoals weer pijn voelen aan de dikke linker teen / voet en onderrug protesteerde. Moest even minder hard lopend zien te herstellen om daarna het laatste rondje vol te maken. Tot aan de eerste lus heb ik ze 60 a 70 m. voor me uit zien lopen, maar op het punt waar je aan het ommetje van ong. 100 m. over de koeberg moest beginnen zag ik ze nergens meer rennen. Pas in de buurt van de finish waar ik er nog één tegenkom en de ander stilstaat zie ik ze terug. 51.09 was mijn eindtijd en daar was ik niet blij mee en wat moet je dan vertellen als je gevraagd wordt wat je van het rondje vond. Ja: normaal gesproken is dit mijn favoriete terrein “een echt crossparcours”, maar nu door die lichamelijke kwaaltjes gewoon te zwaar. Bovendien is de omloop veel langer als 2,5 km en zonder die koeberg zou het misschien wel de juiste afstand kunnen zijn, terwijl parcours zwaar genoeg blijft. Doch Jan Jacobs zijn antwoord was: het heet nu eenmaal rundje koeberg, vandaar dat de organisatie vond dat die bult er in moest zitten. Dat de omloop zodoende wat langer werd daar zat men niet zo mee, het is immers een trimloop. Uiteraard heeft Jan daarin gelijk, maar voor mij en gezien de tot nu toe opgemaakte uitslagen is het voor veel deelnemers dan een trimloop die je enkel bezoekt uit noodzaak omdat er nergens anders wat te lopen valt. Dat wordt ook bevestigd door Herman welke de koeberg laat voor wat hij is en bij het pad waar je uit de heuvelrij komt linksop draait richting doorkomst / finish.
Het golvende pad voor oversteek naar de Koeberg en laatste meters ri. finish fotos gemaakt door jan Jacobs
