Bruggen 10 EM zaterdag 15 mei 2010
Swartbroek – Had mij voor deze wedstrijd welke wij meer als 15 jaar mee hebben helpen organiseren via het finish gebeuren vooringeschreven. Want na zondag het rundje koeberg was eigenlijk al duidelijk dat het ditmaal zeker geen 1u.11 zou worden. Ondanks er een herstelweek van te hebben gemaakt liep het door de zenuwbeknelling in de rug ook vanmorgen bij het training geven niet zoals het hoorde. Vandaar ook de planning gemaakt om de kilometers bij deze Bruggen 10 iets onder de 5 minuten proberen af te leggen. De weersomstandigheden, een zonnetje 14* en fris windje waren daarvoor prima ingrediënten evenals het zien van vele bekenden waarvan ik er gezien sterkte zeker met één kon samenlopen. Misschien wel net als vorig jaar met wat atleten van de avHeythuysen o.a. Jo Fraats die onderstaande fotos voor de start heeft gemaakt.
Doch hoopte na het praatje maken met Inge Schäben (zou het rustig aandoen) dat zij het zou zijn. Maar bij de start stond zij helemaal vooraan en toen wist ik eigenlijk al voldoende. Na dik 300 m. was het doordat de groep van AVH, Hans van Dooren en Michel Hoeken mij voorbij gingen eigenlijk al duidelijk en sloot ik (omdat Hans plus die van AVH er als een speer vandoor gingen) bij Michel aan om daarna naast elkaar op te lopen tot iets voorbij het 5 EM / 8 km punt. Tot aan de 1e mijl gingen ons ondanks tempo van 4.46 over de 1e km nog runners voorbij, maar dat is eerste gewin en moet vaak met dubbel verlies bekocht worden. Gold ook voor Hans want zijn 50 m. voorsprong waren even na 2 km punt waar de weg vals plat omhoog loopt als sneeuw voor de zon verdwenen. Bij het 2 mijl punt klokten wij 15.33 en dat duidde erop dat we zeer vlak aan het lopen waren en daar hadden wij er al weer 30 voorbij gelopen. Even verderop stond de verzorgingspost en ook al hadden we geen dorst, het is gewoon belangrijk om hier een bekertje water aan te pakken en er een gedeelte van op te drinken. Onderweg werd er om de 500 m. even op mijn gps gekeken, dit om te zien dat wij inmiddels het juiste tempo van iets boven de 4.50 per km te pakken hadden. Maar met de wind in de rug en nu lichtjes omlaag lopend, tevens weer 20 andere deelnemers inhalend ging die 4e km in 4.44 om dan aan die kilometer met in de 2e helft de helling langs de spoorlijn te beginnen. Omdat ons beider tempo (gezien voormalige inspanningen) best hoog lag werd er niet zoveel als anders met elkaar gepraat. Bovendien was ik vandaag meer bezig met tellen van runners die we inhaalden en in deze 5e km waren er weer 16 het haasje. Rond de 4e mijl = iets meer dan 6 km stond de teller al op 76 of 77 maar werd het ook steeds moeilijker of duurde het langer voordat wij er weer een paar voorbij konden hollen. En net op dat punt / een afdaling, kwam Herman van Melick ons voorbij gesneld. Ja gesneld want hij sloeg gelijk een gaatje van 10 a 15 meter op ons. In het voorbij gaan stelde hij nog dat hij vanaf de start 300 m. op ons goed had moeten maken. Dat kan natuurlijk niet, want rekentechnisch is 300 m. in dit tempo 1.30 en dan zou Herman over 5 km iedere km 18 seconden sneller dan ons hebben gerend. Dat hij sneller is dan ons moge duidelijk zijn want deze km moeten wij terug naar 4.47 om weer aansluiting te krijgen bij Herman. Dat is maar voor even, omdat Herman op het golvende gedeelte weer een tussensprintje plaatst en weer 15 meter op ons uitloopt. Bij het 8 km punt (in een omlaag lopende S bocht) sluiten wij weer aan bij Herman en staat de auto met de marathonklok die 38.34 aangeeft. Inmiddels hebben we bijna 90 deelnemers ingehaald, maar die telling stopt even later. Komt omdat Herman weer een tussensprintje plaatst en weer 10 meter op ons pakt en aangezien wij aan elkaar gewaagde maatjes en zodoende ook tegen-stribbelaars zijn wordt de achtervolging weer ingezet. Doch dat is voor Michel welke 3 weken terug marathon Antwerpen heeft gelopen een te hoog tempo. Hij geeft aan dat zijn hartslag naar 160 is opgelopen en op deze versnelling moet passen en dat ik nu achter Herman aan moet gaan. Voor mij een moeilijke beslissing, omdat Michel hard genoeg loopt om de doelstelling (< 1.20) te halen en anderzijds is het de innerlijke wedstrijdstem die zegt om dan toch maar proberen mee te gaan met Herman. Lang twijfelen kan niet want inmiddels rent die al 20 meter voor ons uit en anders is het gat te groot om nog dicht gelopen te krijgen. Dat die km hard ging bewijst de geklokte tijd van 4.35 en veel andere runners voorbij steken. Maar naast elkaar draven met Herman is vandaag op enkele stukken na ondoenlijk, omdat hij er gewoon een onderlinge strijd van maakt. Dat doet hij gewoon middels menselijk dravende springplankjes en soms zijn dat bekende atleten van ons zoals; Wiel Luijs (km 11) Jac Joosten (km 12) en Math ? + Jac Beijnsberger van AVH (km 13). En steeds als ik dan weer aanpik en langs hem wil hollen is dat maar voor een aantal meters, even wat praten waarna Herman weer een spuit gas geeft. Merk wel dat de gaatjes steeds kleiner worden en ga na ze gedicht te hebben ook slimmer, niet meer naast maar vlak achter hem lopen. Na km 14 / richting mijl 9 waar het flink oploopt slaat hij nogmaals toe en creëert een serieus gat van zeker 25 meter. Dat komt omdat Herman de drankpost laat voor wat die is en ik me verslik en dat even moet verwerken. Als dat gebeurd is werkt het inhalen van wat andere deelnemers en het lichtjes omlaag gaan met wind in de rug ook nog eens in mijn voordeel. Net nadat Herman en een andere loper de bocht bij de spoorlijn omgaan zit ik vlak achter hen en is het even herstellen / zuinig lopen. Betekend hen de wind laten vangen en opjagen, waarbij die atleet in rode T shirt prima meewerkt. Met nog 400 meter te gaan geeft Herman “de pijp aan Maarten” en spoort me aan bij die ander aan te pikken. Was mooi om te horen, maar zou dat ook uit eigen gewoonte doen. Plaatste daarom 3 x een speldenprik door toe te doen alsof ik mijn tegenstander voorbij zou willen gaan waarna die weer de kop overnam en mij zo iets uit de wind hield. Met nog 60 meter te gaan dacht hij met 3 meter voorsprong op mij gewonnen te hebben, maar dat was voor hem helaas - pindakaas. Want 10 meter voor de streep werd hij door mij afgetroefd en was de onderlinge strijd, ook met Herman gelukkig weer in mijn voordeel uitgevallen. Gelijk was het elkaar feliciteren met de 1u.16.27 om .33 en wat napraten om 2 minuten later Michel en andere bekenden binnen zien te komen. Bij het terug draven naar de auto gaf de geleverde prestatie zoveel seintjes af dat zondag wat hollen betreft garanti een rustdag zou worden. Maar deze zoveelste uitgelopen en wat parcours betreft schitterende race ook al was die 5 minuten langzamer als vorig jaar neemt niemand mij meer af. Huub.