Rondje Roukes, de Huls vrijdag 11 juni ’10
Weert - Na de training van vorige week bij Wim werd gelijk afgesproken waar ons volgende vertrekpunt zou zijn, want dat werkt beter dan het op woensdagavond / anderhalve dag voor de loop te regelen. Zodoende wisten we al dat Mari-An een weekendje weg zou zijn en we weer eens vanaf Huize Schonkeren zouden vertrekken. Was maar goed ook want op het laatste moment liet Brigitte weten dat haar Jeroen die vrijdag thuis zou komen en zij samen wat leuks gingen doen. Zo bleven er enkel 3 mannen over, iets wat we nog niet eerder hadden meegemaakt. Wel dat Huub op de fiets meeging en dat was vandaag helaas weer van toepassing omdat de zenuw zodanig parten speelde dat meerennen nog meer schade zou opleveren. En waarvoor gevreesd gebeurde ook vanaf het allereerste begin, zonder vrouwen erbij ging het gelijk (5.17 per km) een stuk harder. Vandaar rekoefeningen na de eerste km op de Keentersteeg ingelast en dat zorgde er voor dat het tempo 10 seconden per km trager werd. Na de Keenter en kort stukje Dijkerstraat ging het verder via de Grote hegstraat, een mooie weg door het LOG waar we nog nooit waren geweest. Hierna volgde een kort stukje Castertstraat maar dan in omgekeerde richting om na de Spechtebaan de Roukespeelweg in te lopen. In feite een doodlopende klinkerweg, die in mijn hardloopgebied ligt en zo weet je dat je langs de lossing via een onverhard pad een doorsteek kunt maken naar de Dupesweg. Zelfs dat paadje langs de beek, normaal het slechtste stuk uit de route was goed loopbaar en ook de Dupes welke op het einde nu rechtdoor loopt en daar voorzien is van klinkers liep lekker. Daarna was het rechtdoor de onverharde Hulsweg op en die is sinds de zuivering van Tungelroysche beek voorzien van een grindlaag en ook heel vlak. Zo was het eigenlijk al vanaf de oversteek Maaseikerweg volop genieten van de mooie natuur waar we door heen renden. Want het was met 5.26 per km echt hard lopen waarbij we door het gebied van de heggen, dan de wijdse uitzichten over de “laag Hei” gevolgd door het Weerenbroek en Krang kwamen. Op de Hulsweg kon ik beide mannen voorzien van een bekertje bronwater en zodoende merkte ik dat het fototoestel was vergeten. Doch dat was geen ramp gezien wij nog door Swartbroek zouden komen en het voor mij even afwijken van de route was. Miste wel een halve
km in mijn Gps maar kon zo vanaf begin Breijbaan wel precies het gemiddelde tempo van Wim en Frits bij houden. En met de wind op kop bleven beiden een tempo draaien van 5.36 per km waarbij Wim nog opmerkte dat hij het vanaf begin Breijbaan zwaar had. Hij had het door denken aan werk en misschien ook een beetje wind op kop moeilijk, iets wat we van hem niet gewend zijn. Had mij met zulke hoge snelheid vanaf begin meer zorgen gemaakt om Frits, doch die had vandaag vleugeltjes en bleef opmerkelijk soepel zijn passen afmaken. Bij de brug van Leukerbeek was er door mij weer een waterpost ingericht en dat zorgde voor nieuwe energie. Want de km over de “Gebleekte Steeg” ging ineens weer in 5.23 minuut. Daar nog wat foto’s gemaakt.
Alleen het stuk over de houten fietsbrug / oversteek randweg was er een boven de 6 minuten. Dat was echter een afwijking van de Gps die tussen beide meetpunten een rechte lijn had getrokken en de lussen 2x30 meter niet had mee gerekend. Vanaf hier volgde de Tinnegietersweg, Chalonstraat, Moeselplein en Margrietstraat, wegen die wij nog nooit eerder in een route hadden zitten. Dat alles bracht ons weer op de Beatrixlaan en verlossende thuishaven, waar Wim gelijk een stoel opzocht om van de geleverde inspanning te bekomen. Had nog wat koel bronwater over om voor ons drieën een bekertje te vullen en dat bleek een wondermiddel. In de tussentijd kon ik beide mannen vertellen dat ze 5.35 gemiddeld per km hadden gelopen en dat de afgelegde afstand bijna 14,8 km was. Achteraf moet dat 15 km zijn want de eerste 200 meter stonden niet in de Gps. Met dit resultaat mogen beiden zich op de borst kloppen en bewijst tevens dat de trainingen zijn vruchten beginnen op te leveren. Maar volgende week met vertrek bij Mari-An kan het weer heel anders uitpakken. Huub.