25ste Stedenloop Hasselt – Genk zaterdag 3 oktober 2009
Ook in aanloop naar deze stedenloop of wel “brandweerkampioenschap van België” kende weer wat kleine problemen al had dat niet zo veel meer te maken met lichamelijke klachten. Ditmaal was het probleem van logistieke aard, want zo kon ik mij wel voorinschrijven maar het geld niet overmaken. Daarnaast dat ik op de avond van tevoren onze Belgische Miep-Miep met als adres C-Mine 50 niet ingesteld kreeg. Een telefoontje naar de brandweerkazerne, waar men mij het oude adres doorgaf bracht gelukkig uitkomst en zo reed ik er zonder te hoeven zoeken rechtstreeks heen. Aangekomen op de parkeer-plaats bleek deze al behoorlijk vol te staan, om in de brandweergarage / inschrijflokaal vast te stellen dat het drukker was dan vorig jaar. Hier had men mijn borstnummer apart gelegd en dus moest die jongedame even haar hersenen pijnigen om het tevoorschijn te toveren waarna ik maar 3 euro hoefde te betalen. Zij wist namelijk dat geld van buitenland overmaken niet mogelijk was en daarom mijn inschrijving toch als voorinschrijving geldig was. Mee dat ik de 2 euro in de jaszak aan het opbergen was sprak Michel Hoeken mij aan en vanaf die tijd hebben wij samen opgetrokken. Zaten naast elkaar in de bus welke ons naar Hasselt bracht, hebben veel gepraat over ons hardlopen, plannen en de doelstelling voor deze loop. Vertelde dat ik het klokje had ingesteld op 4.48 min / km maar dat ik de eerste 5 km zeker niet sneller dan 4.50 de km zou hollen. Michel had met oog op morgen 30 km rennen 5.10 in gedachten, maar zou nu proberen om de eerste 5 km bij mij te blijven. Na maken van onderstaande foto in de brandweer garage te Hasselt leverden wij onze tas met overbodige spullen in en zijn net als honderd andere lopers diverse rondjes gaan inlopen op het grote binnenterrein.
Nog even wat rekken en dan op naar de start welke zoals wij al verwachtten werd uitgesteld omdat er nog 2 bussen met atleten vanuit Genk moesten arriveren. Uit die eerste bus kwam volgens mij ook het loopgroepje met Tjen deJong, Rick Plessers en Martine Geuns tevoorschijn en dus werd er handjeklap gedaan en nog even naar doelstellingen gevraagd.
Ons schema was hen te snel, want zei wilden ook op 5.10 hun kilometers maken. Even later en dat was 14u.35 klonk onverwacht het startschot en konden wij op pad. Inderdaad op pad, want na een kort breed begin moesten wij vooral in die eerste anderhalve km onze weg zoeken over fietspaden. Dat was door de grote toeloop slalommen, even inhouden en dan weer gas geven. Dat alles is niet nodig als die mensen hun plaats bij de start innemen welke bij hun snelheid hoort, maar ja op 15 km kun je onderweg zoveel gas geven dat je op het eind toch op die plek binnenkomt waar je normaal gesproken thuishoort. En zij die te snel vertrekken moeten daar toch voor boeten. Dat maakten Michel en ik ook mee, want zij die ons in 1ste en 2de km voorbij snelden hadden wij bijna allemaal te pakken voor we het natuur-gebied “de Maten / onverharde wegen” inrenden. Km 1 & 2 gingen in 4.54 min. waarna wij aan de overzijde van het kanaal de wind mee hadden waardoor er een snelle km van 4.46 volgde. Dat was voldoende om flink te gaan zweten, maar ook een reden om vaart te minderen waardoor er weer een km van 4.54 volgde. Hierdoor haalden ons een koppel en een jongeman uit Hasselt in waardoor wij automatisch bij hun aansloten en het tempo weer omhoog ging. Zo kwamen wij op 5 km door in 24.15 ofwel 5.51 en mocht ik niet meer langzamer gaan draven. Dit omdat er van km 7 tot km 12 het onverharde soms moeilijk loopbaar stuk volgt en het daarna tot 500 meter voor de finish steeds vals plat is /oploopt. Ook in km 6 zit een helling richting sluis waardoor er een hoogteverschil van tien meter moet worden overbrugd en daar gaan wij a passant een grote groep atleten voorbij waarvan er één in het begin ook al waarschuwde dat zij te hard renden. Op het klokje kijken is er nu niet meer bij, gewoon op gevoel lopen al weet ik dat het tempo sneller is dan 4.48 de km want de piep van mijn horloge komt steeds korter in de buurt van elk volgend km bordje. Door als een speer de onverharde afdaling omlaag te rennen moet de dame en Michel lossen en gaan wij anderen in rotvaart voorbij. Is onderin bij een stapsteen wel even opletten, maar dan krijgen wij de bospaden al zijn die nu zo zanderig dat de afzet verloren gaat. Probeer zoveel mogelijk op harde gedeeltes draven, maar dat willen alle anderen ook en zodoende kost inhalen extra kracht. Precies op het 8 km punt piept mijn klokje, een bevestiging dat ik exact op schema lig en met dit tempo iedere km winst opbouw. Maar dan zal dat wel vastgehouden moeten worden wat best moeilijk is gezien er na de bospaden een grove onverharde kiezelweg volgt. Dus is het weer zoeken naar beste looppad, waarbij mijn voorkeur uitgaat naar het gras tussen de kiezelstroken in. Om op het volgende graspad uit te komen krijgen wij even een stukje verharde weg, voldoende om een van de loopmaten welke steeds voor mij wil blijven definitief mijn zolen te laten zien. Maar hij kan zich troosten, op dit stukje overkwam het nog 7 anderen waaronder een prima lopende dame. Op het graspad iemand passeren was heel erg moeilijk, probeerde het wel maar moest teveel moeite doen. Doch bij de eerste mogelijkheid ging ik er weer 2 voorbij en even later de laatste jongere man uit Hasselt. Die zei gelijk; had het wel verwacht maar liefst iets verderop. Gelijk ontstond er een gaatje en dat was op dit zeer moeilijk beloopbaar pad niet goed te maken. ook anderen hadden daar last van en dus bleef je doorgaan om na de watermolen op een single track uit te komen. Hier liep ik achterop bij 3 mannen, maar passeren was onmogelijk en kon pas op het fietspad welke ons onder de autoweg door wijk Winterslag in deed hollen. Na de tunnel was het steeds vals plat omhoog en begon bij mij de verzuring ook toe te slaan. Inhalen was er op 3 na die de pijp helemaal leeg hadden eigenlijk niet meer bij. Behalve iemand waar ik op het laatste stukje helling en met wind vol op de kop per se van wilde profiteren wat na km 14 even fel aanzetten ook lukte. Eenmaal boven probeerde hij wel bij te blijven maar staakte al snel het gevecht toen er door mij een tandje hoger werd geschakeld. Sprinten (zie foto) hoefde niet meer want met grote voldoening werd de streep in 1u.11.13 gepasseerd. 2e helft bijna één minuut sneller afgelegd en die was op onverharde ondergrond of vals plat. Nog geen minuut later komt Michel binnen en ook die is blij met de gelopen eindtijd. Dan is het wachten op Rik & Martine en terwijl we met hen staan te praten komt ook Tjen binnen. Na wat uitlopen, wassen omkleden is het onder het genot van een kop koffie en napraten met Marc Mathijs wachten op de prijsuitreiking maar die laat zo lang op zich wachtten dat de thuisreis eerder wordt ingezet.