Rondje Leudal vrijdag 15 oktober '10
Baexem – Nu Corry uit Baexem om de 14 dagen met onze vrijdagmorgen mee rent was het weer eens tijd om haar een thuiswedstrijd te bezorgen en zo gingen wij om iets over negenen met zijn vieren op pad. Dat hadden er vijf kunnen zijn, doch Mari-An wilde haar man Chris bij de trein uitzwaaien nu die weer voor enkele weken op zakenreis ging. Gelijk vanaf het begin was het richting Beekkant draven in een soort nevel waar het trio duurlopers minder last van had maar je op de fiets wel nat van werd terwijl de poncho thuis was gebleven. Na 2 km werd er op de Spekstraat dan ook gestopt onder wat bomen om droog staand ongeveer 5 minuten de rek oefeningen te doen. Die tijd was voldoende om daarna aan de volgende 13,5 km te beginnen waarbij wij het wonderwel droog hielden. Zo ging het via de verkeersluwe Schoorweg richting Heytserweg, waarbij we langs de bosrand van Landgoed Beijlshof draafden. Hierna ging het via de autovrije Speckerweg richting Haelen en hadden vanaf die weg een mooi uitzicht over het Leudal en boerderij "de Speck". Doch nu ging het gelijk na de bocht linksaf over het fietspad naar de Sint Elisabeth watermolen / museum. Betekende wel dat er een licht golvend pad op ons lag te wachtten waarop mijn loopgroepje een constante snelheid bereikte van 11 km / uur. Als training te snel en dus werd de vaart ook al ging het bergaf er uit gehaald en bergop gebeurde dat automatisch nog iets meer en dat was tot aan de veldschuur van Staatsbosbeheer op de Elisabethsdreef. Net op dat punt haalde ons een jongere man in welke ook zijn looproute / training aan het maken was in kader van 7evenheuvelenloop. Even leek het erop dat hij ons voorbij zou hollen, maar toen nam hij het besluit om lekker en al kletsend met ons mee te draven. Uiteraard ging het daarbij over hardlopen en zo vlogen de kilometers onder onze voeten of wielen door. En laat die jongeman precies dezelfde route over Heimarkt, Busschopsweg en Watermolenweg als wij willen lopen en niets is zo geweldig dan dat iedereen dezelfde kant op wil draven. Daarbij is het naast veel praten onderweg ook geweldig genieten van het landschap waar we doorheen rennen. Na de onverharde watermolenweg komen we weer uit op de Speckerweg en scheiden zich onze wegen en wordt er door Frits aan mij gevraagd waar de waterpost komt te staan. Die was ik helaas eventjes vergeten, dus snel doorfietsen en die post inrichten voor we weer de Heytserweg zouden oversteken en dat kon nu wandelend. Toch was het Frits die gelijk na de oversteek weer begon te rennen en zich zo verslikte en zo toch gedwongen werd om even te wandelen. Net voor zij weer gereed waren om weer te gaan hollen nog snel een foto kunnen maken al was die niet helemaal (Corry raakt uit de zoeker) zoals bedoeld er uit gerold..
Op die foto is te zien dat Frits het door verslikken even moeilijk heeft, maar na nog een km lopen als wij nu via "op de bos" naar de schoorweg rennen is dat ook met zijn spieren het geval. Het tempo zakte zo terug naar boven de 6 min. per km en dat gaat Wim iets te langzaam. Vertel hem hoe de laatste kilometers lopen en dan is hij weg. Na overleg met Corry is het dat zij bij Frits blijft en ik Wim in de laatste kilometers zal loodsen naar het eindpunt. Blijf wel nog naast Frits en Corry opfietsen totdat we voorbij de woning van haar broer Louis (vroeger een kwaaie tegenstander van mij) zijn. Daarna is het Wim achter na gaan en hem coachen, want dat heeft hij met een tempo van dik 12 km per uur hard nodig. Die snelheid hakt er zo in dat als ik 300 meter voor het eindpunt aan Wim vertel, wij niet aan de 15 km komen en eigenlijk nog een blokje om moeten lopen hij dat niet kan opbrengen. Amper gestopt heeft hij er toch spijt van en zeker als Corry en Frits nog een tijdje op zich laten wachtten. Maar gedane zaken nemen geen keer en opnieuw beginnen heeft ook geen zin. Zodoende beginnen wij al wat rek oefeningen te doen, waar beiden zich even later bij aansluiten. Hierna is het even wat kleren verwisselen en nagenieten bij een heerlijke kop koffie gezet door Bart. Na 2 uurtjes zit deze heerlijke morgen bezig zijn in de buitenlucht er weer op en gaat iedereen weer zijn eigen weg. Voor mij is dat nu het zonnetje weer schijnt de eiken bladeren uit de tuin verwijderen en dat is precies zo lang als dat Alice thuiskomt en wij even daarna aan tafel zitten. Huub.