Doelstellingen royaal gehaald                                    zaterdag 27 november 2010 

Ell – De weersvoorspellers zorgden deze week bij mij voor wat slapeloze nachtelijke uurtjes, want de voorspelde sneeuw konden wij dit weekend zeker niet gebruiken. Dit omdat via (vrijdagmorgen) trainingen door 6 / 7 leden van mijn klupke naar deze “halve marathon Ell” of kortere afstanden was toe gewerkt. En het enige wat hun doelstelling (voorspelde eindtijden) zou kunnen dwarsbomen waren die weersvoorspellingen.Gelukkig hadden die waarzeggers het allemaal fout en was het een perfecte dag om prima tijden te behalen, daarvoor was in het verleden (rekening houdend met nog wat andere regionale halve marathons) ook deze datum voor uitgekozen. En als het nu onder deze ideale omstandigheden voor Corry & Frits niet lukte om onder de magische grens van 2 uur binnen te komen, dan weet ik het als trainer ook niet meer. Hetzelfde gold voor Peggy, Carla & Alice welke op de 7,5 km binnen die 45 minuten / harder dan 10 km uur wilden finishen.

Door op deze mooie zaterdagmorgen evengoed training te geven (maar ietsje korter dan normaal) kon er voor de start helaas geen praatje gemaakt worden met mijn mensen of vele andere bekenden uit het hardloop-circus. Want op zulke evenementen kom je in de regel ook atleten tegen die je maar een keer of vier per jaar treft en die dagen zijn dan een soort reünie.  Dat was wel een gemis, maar gelukkig kon op tijd het 1 km punt worden bereikt waar vandaan ook de start te volgen was en de GPS / stopwatch gestart. Na amper 3 minuten kwamen de eersten lopers langs gevolgd door een bont gekleurd lint, met vele bekenden die van mij een teken van herkenning kregen of die mij wat toe riepen. Na 5 minuten kwamen van onze club eerst Peggy en Carla voorbij, gevolgd door Wim, Frits & Corry met als verrassing Annet in hun kielzog. Een stuk daarachter pas Alice en na haar waren ook de laatste snel genoeg voorbij en kon er achteraan gefietst worden. Via de Swartbroekstraat kon er weer tot voorbij Wim gefietst en foto’s gemaakt worden, al gaf het scherm steeds “lens foutief” aan. Dat verklaarde ook waarom er de laatste tijd minder scherpe foto’s gemaakt kunnen worden en er vandaag veel worden gemaakt in de hoop dat er van iedereen toch een leuke goed gelukte tussen zit. Tevens fungeerde ik als een soort koerier, want Wim gooide als eerste zijn handschoenen naar mij  en daarna waren het die van Carla. Even verderop werd mij nog een krant aangereikt om die op de Pelmershei te bezorgen waardoor de chauffeur de lopers niet lastig hoefde te vallen. Voor Swartbroek kwamen er nog meer handschoenen en muts bij en werden Peggy, Carla met Alice iets meer gevolgd. Omdat dit trio na de lus in Swartbroek weer terug naar Ell en finish moesten werden er  van hen de meeste plaatjes worden gemaakt, waarvan bovenstaande bij ons in Swartbroek het beste is gelukt.

Hierna door tot bij Annet, praatje met haar en de loop compagnons plus foto,s maken en dan weer door naar de anderen om te zien dat Frits & Corry na een te snelle start nu door aanwijzingen / steeds terug fluiten van Frits door tempo makende hazen wel in het juiste tempo hollen. Dat in een zeer grote groep waaronder voor hen enkele bekende uit de periode Nico Neele. Dat zat wel goed al is het hierna toch Frits die steeds mee op kop draaft of er zelfs iets voor loopt en dat kost toch meer kracht dan binnen die beschermende groep draven. Na een poosje mee te zijn gegaan, langzaam door gefietst naar Wim met onderweg korte gesprekjes maken o.a. Sjeng Francot om te kijken hoe het hem met zijn astma bij deze koude verging. Iets na het 5 km punt liep Wim in zijn uppie over het parcours en dat volgens mijn optiek ook in een iets te snel tempo. Voor hem was het ook beter geweest om met anderen, meer ervaren runners samen te lopen, maar zoiets gebeurt nu eenmaal bij een debuut op de halve marathon. En zulk een groepje met Thijs van Heugten loopt op de Casterweg (6km) maar een 90 meter achter hem en haalt Wim tergend langzaam, pas op het 9 km bij. (zie onderstaande grote foto).

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Wim bij het 9 km punt op de Balderstraat te Ell bijna ingehaald door een grotere groep

 Op dit punt blijf ik staan om alle voorbij komende runners waaronder de groep met Frits & Corry aan te moedigen en zie dat de meesten nog steeds lekker draven. Roep de meefietsende Jan Ament & Monique Joosten nog na dat Annet hier vlak achteraan komt gerend, maar dat horen ze helaas niet meer en gaan mee door.  De verrassing is echter dat eerst het duo waar Annet lange tijd mee samen liep (op de Castertweg zelfs een twintig meter voor hen), als eerste, voor haar de bocht om komt gerend. Doch Annet ziet er ook nog prima uit wat te zien is aan haar loopstijl. Zie volgende foto.

Na passeren groep Frits & Corry is het wachten op Annet en begeleid haar dan tot zij richting finish gaat.

 

Echter langs haar fietsend gaf een snellere ademhaling aan dat zij toch het omslagpunt van vermoeidheid had bereikt, wat uiteraard te maken heeft met het feit zij nu langer aan het hollen is dan tijdens trainingen. Vandaar dat er in de bebouwde kom van Ell even vooruit werd gefietst om haar bij het 10 km punt (in een fraaie 58.19) nog van een bekertje water te voorzien om daarna bij haar te blijven tot zij rechtsaf moest voor de laatste 2 km richting finish. Vanaf hier moest er even doorgefietst worden om op het fietspad richting Swartbroek een praatje te maken met andere deelnemers/sters en die zodoende te steunen in hun strijd tegen de elementen. Daarbij rent dat meidje een 800 meter loopster uit Gemert langzaam het gaatje naar een Belgische voorganger en de groep met Frits & Corry dicht. Dat is ook het tijdstip om met Monique en Jan wat te overleggen om na nog een foto te maken door te fietsen tot bij Wim. Maar alvorens is het nog eerst even kletsen met Thijs van Heugten. Die heeft het klaargespeeld om naast een vrouwelijke looppartner precies een rondje lang die twintig meter achter Wim aan te blijven jagen. Maar Thijs is nu met nog iets meer als 3 km te gaan het tempo aan het verhogen en loopt in de nog af te leggen meters samen met zijn maatje bij Wim weg. Die zit er dan ook even door, maar herpakt zich op de Molenveldweg waar hij nog flink wordt aangemoedigd door zijn 3 clubmaatjes die mij vertellen dat zij op de 7,5 km met 43.27 Peggy 43.28 voor Carla en 43.30 voor Alice ruim onder hun vooraf gestelde doel van 45 minuten zijn gebleven. Geweldig goed gedaan kanjers, want dat betekend dat zij in de toekomst ook de 10 km binnen het uur kunnen afleggen.

 

Het trio Peggy, Alice & Carla welke de 7,5 km binnen 43.30 wisten af te leggen klappen hier voor Wim.

 Omdat Wim op de Busstraat weer in een mooie cadans lopend op weg is naar een fraaie eindtijd van ruim onder de 1u.55 hoef ik mij om hem geen zorgen meer te maken en fiets terug om mijn twee oudste pupillen in de laatste 2 kilometers bij te staan. Is ook nodig want het hele groepje is uit elkaar gespat, met de constatering dat de jongste vrouwen (o.a. dat meidje uit Gemert) er het eerst aankomen. Een stukje na hen komt Math Neijnens met Frits en Corry om de bocht gerend en die zit er zo te zien het friste uit. Loopt in die laatste lange lus ook iets weg van Frits, doch die blijft door onze aanmoedigingen aanklampen en is zo taai dat als Corry er even na “Huize de Bus” doorzit nog over haar heen gaat. En zo bereiken beiden in 1u.57.54 om 1u.57.57 samen met Math Neijnens de finish waarmee de zo begeerde doelstelling ruimschoots is gehaald. Met ons bekende handjes klappen en enthousiast napraten waarbij we van Wim te horen krijgen dat hij in 1u.53.33 is gefinisht en dat Annet te de 12,3 km in een geweldige 1u.14.14 heeft afgelegd worden alle deelnemers met hun behaalde resultaat gefeliciteerd. Die vrolijkheid krijgt zijn vervolg in café “de Prairie” waar blijkt dat Corry ook nog eens een enveloppe voor 3e vrouwen V55 mag ophalen. Met wat laatste tips ter voorkoming van nog lang aanhoudende stijve spieren en laatste woorden “geniet nog lang van deze geweldige mooie sportieve dag” werd er van elkaar afscheid genomen.  Huub…