Running Team Weert maakt mistige ochtendloop                  vrijdag 10 december 2010

Weert – Voorafgaand aan deze vrijdagmorgen duurloop training was er een mooie groene landelijke route uitgestippeld en door winterse omstandigheden uit voorzorg ook een variatie op rondje randweg. Gelukkig kon die laatste optie op weg naar vertrekplaats in de tas achtergelaten worden, omdat het merendeel van de wegen en fietspaden goed te belopen waren. Hoe het in het buitengebied was op die wegen waar minder verkeer overging was nog even een vraagteken al was het vermoeden dat ze allemaal sneeuwvrij zouden zijn.Doch het laatste stukje fietsen over Molenakker deed mij echter nog vrezen, daar waren de wegen nog glad en nu licht aan het opvriezen. Vandaar mijn verbazing dat er al een hele groep op mijn komst stond te wachten.

En dat  werden er na uitleg van te lopen route’s en nog voor wij iets na 9.00 uur definitief op pad gingen aangevuld tot een 9-tal atleten. Was  gelijk een record welk tot op heden (vorig jaar rond dezelfde tijd en ook vanaf hier vertrokken) op 7even stond. Nieuw op deze vrijdagochtend waren Karin en Esther en helemaal een nieuw gezicht (ook voor mij) was Marie-José die na overleg, op invitatie van Mari-An met ons mee wilde draven. Na een kort gesprekje met haar en gezien loopstijl was het mij al snel duidelijk dat zij de afstand makkelijk zou kunnen volbrengen. Zodoende was het mogelijk om vanaf de grote rotonde bij de randweg gelijk mee op kop te gaan lopen om zo het aanvangstempo boven de 6 minuten te houden. Lukte prima terwijl er achter ons ook heerlijk ontspannen werd gerend, wat merkbaar was aan het vele onderlinge kletsen. Dus gelijk een leuk begin op deze grijze vrijdagochtend, waar wij iets na de Boshoverbrug stopten om de rek oefeningen te doen. Hierna werd de groep opgesplitst, waarbij Wim, Esther, Frits en Corry aan een eerste extra lus van 380 meter over de Vossenweg mochten beginnen en wij langs de oude autoweg onze route vervolgden. Liep nu samen met Karin op kop en dat in het beoogde tempo van iets boven de 6 min. / per km. Doch eenmaal op het stukje vals plat naar de Hoogbosbrug moest er harder gewerkt worden en hierdoor ging het tempo ook iets omhoog naar 5.56 min. Daarna was het gemiddelde ondanks naast Gonnie achterop te gaan lopen als een soort rem niet meer terug te krijgen, maar dat is een algemeen bekend feit. Wat nog meer verbazing wekte was dat Wim en consorten ons al iets na het 5 km punt hadden ingehaald. Met andere woorden hun hadden per km 100 m. meer als ons afgelegd, anders gezegd zeker 25 seconden sneller dan ons per km gerend.  En dat is nog sneller dan in een wedstrijd. Op Wim na waren de andere drie dan ook blij dat men even kon herstellen zeker omdat er door een glad stukje op de Hushoverheggen weer een rustige km van 6.01 werd gerealiseerd. Na dit gladde stukje mocht Wim en de anderen van mij weer vertrekken om aan een volgende extra lus te beginnen, maar die gingen niet meer met hem mee en Corry al helemaal niet. Wilde zo na afspraak met Mari-An met Esther en Frits wel nog een extra lusje maken en liepen daarom bij de groep weg. Doch dat ging zo tergend langzaam dat de volgers gewoon op 30 meter bleven hangen. Niet goed, want zo werd automatisch hun tempo door niet loslaten (van Karin) ook opgevoerd.  Bovendien merkte ik dat Frits de pijp leeg had en werd de strijd van extra lus lopen bij binnenkomst van Laar op de Rietstraat opgegeven. Zie foto. 1 en 2

Achteraf ben ik gezien wij niet los kwamen van de achtervolgende groep hier als trainer mede debet aan geweest waardoor onze vijf volgers ook te hard bleven hollen. Had pas op de splitsing van Rietstraat en Schonkenstraat het extra ommetje moeten gaan maken. Want dan zie je elkaar niet meer en kan iedere groep in zijn eigen tempo blijven draven en wordt het geen aanklamp / wedstrijd. Bovendien zouden Frits en Esther beter hersteld zijn geweest van de eerste inspanning en was het vanaf de Laarderweg ri. Molenakker voor hun een achtervolging geworden waardoor je weer een doel (groep Mari-An) in het vizier krijgt. Nu was er van echt inhalen geen sprake. Staken wel als een grote groep de randweg over maar gelijk daarna liepen Frits en Esther weer bij ons weg, om in de laatste km nogmaals te versnellen. Dan zie je pas hoe mooi Esther lichtvoetig en met een zwevende pas ook bij Frits wegloopt om als eerste het eindpunt te bereiken. Doch niet veel later komen wij daar ook aan en is het gelijk handjes klappen voor het volbrengen van deze 10,5 km met een gemiddelde van 5.57 per km. Hierna is het slot oefeningen doen waar we amper mee bezig zijn als Wim van één km meer onder applaus aankomt. Na een laatste foto zit deze leuke maar mistige training erop. 

Huub